Depressief na geboorte...
Door T. op 30/06/2008 - 21:02:
Na de geboorte van onze dochter in maart ben ik flink in de put geraakt.
De eerste week ging alles prima totdat de kraamverzorgster wegging en ik echt in een gat viel! Huilen, huilen en nog eens huilen! En over het minste geringste ruzie met mijn partner maken…
Het gekke is dat mijn zwangerschap en bevalling best goed verlopen zijn, en dat ik ook niet echt opzag (of opzie) tegen het moederschap. Als ik bij mijn dochtertje ben, voel ik me helemaal gelukkig. Maar het zijn die momenten dat ik alleen zit, dat mijn dochtertje slaapt en mijn vriend werkt… Dan begin ik over alles en nog na te denken en dat maakt me allemaal heel erg benauwd!
Wie kent of herkent dit? Ik moet over een tijdje weer gaan werken en ik weet soms niet of ik dat nou prettig vind of juist heel erg moeilijk...
T.
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Door: Ikke op 01/07/2008 @ 13:30 
Ja, ik herken het precies ! Ik kreeg er pas een aantal maanden na de geboorte last van, en ik zit er nu nog midden in. Ik ben wel bij de dokter geweest en heb anti depressiva gekregen, iets wat ik eigenlijk helemaal niet wilde. Nu na 3 weken medicijnen zijn de pieken en dalen iets minder geworden. Ik moet ook over een aantal weken gaan werken, en ik DENK dat het mij wel zal helpen om alles weer een beetje op de rit te krijgen. Sterkte, je bent niet de enige hoor !
Door: piekeraar (profiel) op 03/07/2008 @ 11:00
Hey T,
ik heb het gehad na de geboorte van onze tweede; ik ben uiteindelijk emotioneel op, naar de ha gestapt; Die heeft mij doorverwezen naar een psycholoog. En dat heeft voor mij wonderen gedaan. Ik ben er op heel korte tijd veel sterker uitgekomen en kan het nu na de geboorte van nummer drie allemaal veel beter plaatsen. Wacht niet te lang, praten kan wonderen doen.
veel succes!!!
K en co
Door: Tinawina op 03/07/2008 @ 18:37
Hallo,
Onze dochter is nu 10 maanden en ik kan heel eerlijk zeggen dat ik ook tot ongeveer 8 maanden na de bevalling echt niet begreep wat ik hier nog liep te doen. Ik ben ook in therapie gegaan (helpt echt! hoewel je aanvankelijk denkt 'waarom is dat nou nodig') om oa mijn thuissituatie te verwerken. Ik bene zeer streng opgevoed met de nadruk op perfectionisme en weinig liefde... vandaar dat ik in het begin zo onzeker was als moeder, ik liet mezelf niet toe om fouten te maken en mijn kind moest ook 'perfect' zijn...
Nu heb ik ook de "bach bloesems" ontdekt. Dit zijn druppeltjes op basis van planten waardoor je je gemoedstoestand kan beïnvloeden. Het helpt me echt en ik denk dat het in jouw geval ook zeker het proberen waard is!
Je moet een beetje uitzoeken welke bij jou passen maar eens je ze gevonden hebt, voel je je veel zelfzekerder, rustiger, optimistischer.Veel geluk, je bent een goeie mama hoor!
Door: Buikje op 10/07/2008 @ 22:35
Heel herkenbaar, ik zat er na de geboorte van m'n eerste helemaal doorheen, dacht: is dit nu wat ik zo graag wilde?
Ik ben uiteindelijk bij Eileen Engels terechtgekomen, zij is gespecialiseerd in hormonale veranderingen bij vrouwen, waaronder ook de Post Partum Depressie (Voorheen Post Natale Depressie). Neem maar eens een kijkje op haar site (http://www.eileenengels.nl) misschien herken je jezelf er wel in.
Ik ben er weer helemaal bovenop gekomen dankzij haar behandeling. Succes!
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.