Vanavond zijn we gaan kijken naar een huis dat te koop staat. Het heeft me toch weer triest gemaakt, gewoon het feit dat we nu aan het kijken zijn naar huizen die te koop staan. Dat was namelijk niet zo geweest als Gust niet gestorven was.

Het is een beetje een ingewikkeld verhaal misschien, maar ik probeer het zo kort mogelijk te vertellen. Wij woonden in een huis dat we als ruwbouw gekocht hadden. Rustig gelegen, fijne buren, heel groot huis. Toch was het vooral bij Raf beginnen kriebelen. Hij wou gaan bouwen. Ik was daar niet meteen zo voor te vinden, tot hij zo slim was te beginnen kijken voor bouwgronden in de buurt van mijn ouders. Uiteindelijk knoop doorgehakt: bouwgrond gevonden, gekocht, huis te koop gesteld. Ondertussen ook plannen laten tekenen voor een nieuwbouw. Ons huis raakte uiteindelijk verkocht en we vonden de ideale tussenoplossing in het huis waar we nu in wonen. Dat is gekocht door de bvba van Raf, zodat we privé een lening zouden kunnen aangaan om te bouwen. Het huis waar we nu wonen ligt vlakbij onze bouwgrond, ideaal dus.

Het plan is af sinds ongeveer 1 jaar, de bouwvergunning hebben we verkregen toen we pas hier woonden, een 4-tal maanden geleden ongeveer. We hadden nog geen definitieve keuze gemaakt voor de aannemer en besloten dat even te laten liggen tot Gust geboren zou worden, nog een paar weken te genieten van het zwanger zijn van hem.

Toen we dan te horen kregen dat Gust gestorven was in mijn buik, heb ik in die eerste momenten vrij snel 2 dingen met stellige zekerheid verkondigd: 'Dit nooit meer!' en daarmee bedoelde ik dan: ik wil nooit meer zwanger zijn en zo het risico lopen opnieuw een kind te moeten afgeven... en het 2de dat ik zei was: 'Dat huis bouwen we niet.'

Voor Raf voelt het net zoals het voor mij voelt: het is een huis getekend op maat van ons gezin met onze 3 musketiers bij ons. We zouden het nooit meer willen laten bouwen zo. Die slaapkamer was voor Gust, niet voor iemand anders, niet om leeg te staan als 'logeerkamer' of zo.

Dus: huizen kijken. Het huis dat we nu bekeken was erg mooi, helemaal onze smaak. Er waren echter nog weinig uitbreidingsmogelijkheden aan en het had 3 slaapkamers. 3, niet 3 en nog mogelijkheid tot 4 of zo. Het leek zo definitief. Ik mis hem zo, mijn kleine ventje.

Liefs!