Hallo Ano, ik begrijp je gevoelens volledig. Van ons zoontje ben ik gewoon bevallen.
Ons dochtertje lag op 35 weken ineens in stuit en i kwas er echt het hart van in, heb tranen met tuiten geweend. Ik zag een KS echt helemaal niet zitten, vooral dan omdat je bij de bevalling zelf neit zo betrokken bent en zo en dat je de eerste dagen je kindje niet kan verzorgen. En ook het idee dat het kindje de eerste nacht dan in de couveuse moest (is toch meestal zo bij KS).
De gyn had een draaiing geprobeerd maar voelde al meteen dat het niet zou lukken en is gestopt.
Dan ben ik op het net gaan zoeken hoe ik het kindje nog zou kunnen laten draaien. Zo ben ik bij een accupuncturist terecht gekomen die moxatherapie toepast bij vrouwen wiens kindje in stuit ligt.
De therapie is heel onschuldig en moet je 1 keer laten doen en kan je vervolgens gewoon thuis verderzetten.
Al meteen vanaf de eerste dag voelde ik dat ons dochtertje veel actiever was en precies probeerde te draaien. De accupuncturist had mij wel gezegd dat ik al wat ver was en mijn slaagkansen daardoor kleiner waren maar dat ik wel een grote kans had de de gyn ze gemakkelijk zou kunnen draaien.
De week erna lag ze nog steeds in stuit, dus had ik de gyn gevraagd of hij nog een poging wilde doen om haar te draaien en nog geen 10sec later lag ze goed! Het gign echt heel makkelijk.

Of dat alles nu door die moxa kwam of niet, zullen we natuurlijk noot weten maar ik heb wel een prachtige natuurlijke bevalling gehad! en als nummertje 3 (die wel nog moet gemaakt worden ) in stuit ligt doe ik meteen terug moxatherapie!