[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
ex kans geven?| 26/11/2008 @ 00:21 toekomstige mama | hallo iedereen, ben een 23jarige toekomstige moeder. Ben nu zo'n 21weken ver en heb er tot nu toe alleen voor gestaan... Vanaf de dag dat ik ontdekte dat ik zwanger was heeft hij er alles aan gedaan om ervoor te zorgen dat ik een abortus zou uitvoeren, hij heeft me zelfs naar de keel gegrepen. Heel even zei hij me dat hij er samen wel voor wou gaan. Tot ik telefoon kreeg en dat hij me voor de keuze zette hij of de baby.De baby natuurlijk! Dus ben ik beginnen zoeken naar een app, ik woonde nl in een studio, met alle kosten die daarbij gepaard gaan. Een kinderopvang gezocht,... Kortom alles beginnen plannen voor de baby. Alleen naar echo's gaan (heb hem 3 keer meegevraagd, zonder resultaat)Dan heb ik een maand en een halve alle contact gebroken omdat ik het niet meer aankon hem af en toe te horen, en de 4keren dat ik hem zag (gedurdende 2maand) draaide het uit op sex. Hij bleef me herhaaldelijk bellen, reed voorbij men ouderlijk huis. Op een dag opende men moeder de deur en daar stond hij dan met traantjes in zijn ogen te vragen hoe het met mij en de baby gaat. Na 2 dagen heb ik hem terug gecontacteerd. Hebben we die avond nog afgesproken, iets gaan drinken en daar zei hij me dat hij er compleet wil voor gaan. Hij studeert nog en wil fulltime blijven studeren en kleine jobkes per maand doen om zo zijn deel van de kosten te betalen. En hij wilzijn domiciliering bij zijn moeder houden...Dus ben ik niet zeker van de financiele kant. Ondertussen zijn we 2weken verder en heb hem ondertussen 3keer gezien. Ik heb hem gezegd dat als hij er compleet voor wil gaan we beter trouwen en dat hij een fulltime job zoekt en zijn studies verder afmaakt met examencontracten! Ik vraag hem zeker niet zijn studies stop te zetten, maar hij kan zijn diploma, volgens zijn school, perfect met examencontracten behalen. Help wat moet ik doen??? Ik weet nu ondertussen ook dat zijn moeder hem helemaal geen steun geeft, zijn vrienden hem uitdrukkelijk adviseren om het kindje niet te erkennen. Toen we de laatste 3 keer samen waren voelde ik me terug goed en gelukkig, maar ergens heb ik zoiets van:je hebt me wel in de steek gelaten en de voorbije maanden heb ik alleen doorgemaakt! Men vrienden en familie vinden dat ik hem die kans die ik hem nu geef niet had mogen geven... want dat hij me weer opnieuw zal kwetsen... Hij was er toen niet, waarom zou hij er in de toekomst zijn??? Ik zie hem ongelooflijk graag en soms denk ik dat hij niet beseft wat hij me de voorbije maanden heeft aangedaan??!!! Ik ben echt door hel gegaan! Ik heb deze mooie gebeurtenis nog niet kunnen delen met de man waarvan ik hou! De man waarvan ik dacht dat we alles konden doorstaan... aub geef jullie mening, ik weet niet of ik aan dit alles goed heb gedaan, hem terug in men leven te nemen en hem op te eisen dat hij fulltime gaat werken en toch verder blijft studeren... groetjes toekomstige mama  |
| 26/11/2008 @ 00:40 amina | Hallo, wel spijtig dat je de voorbije maanden hebt moeten doorbrengen zonder hem. Ik kan in jou plaats niet beslissen maar ik zou zeggen, geef hem een kans om papa te zijn. Hiermee bedoel ik, ik zou hem ni meteen terug bij jou nemen (samenwonen). Wacht rustig af tot de bevalling, spreek wel af en toe af met hem. Maar wacht tot het kindje geboren is, of beter wacht tot je gaat bevallen, vraag aan hem of hij wil meegaan, zegt hij dan al nee, weet je genoeg. En verder zou ik dan stilletjes aan opbouwen, belt hij je elke dag (na de bevalling) en wil hij jou en de baby elke dag zien, dan weet je tenminste dat hij ook moeite doet. Voor hetzelfde geld zeg je morgen, ik geef je een kans, en wie weet na een paar weken zegt hij, ik ben terug weg. Dat weet je natuurlijk ni op voorhand, maar ik zou gewoon zien, dat je ni weer gekwetst word. Dus wacht gewoon af, als hij echt bij jou en de baby wil zijn dan begrijpt hij jou beslissing en zal hij wel moeite doen om te tonen dat hij het meent met jullie. Maar zoals ik al zei, je moet doen wat jij het beste vind. Veel sterkte; xxx   |
| 26/11/2008 @ 09:57 Stefke | hey wat ik wil zeggen is als de papa het niet herkent heb je er later geen last mee he word het kind nooit tussen twee vuren geworpen en kan je alleen beslissen over de opvoeding als hij het wel herkent heb je dan wel de finacieele steun he maar ik denk dat ze 2 jaar de tijd hebben om het te herkennen nu moet jij goed kijken wat hij voor je over heeft normaal zou hij nu dubbel zo goed moeten zijn voor je in deze toestand anders is het ook moeilijk als je een kindje hebt om een andere man te vinden ze zijn daar niet zo hapig op dat is mijn eigen ondervinding natuurlijk en een kind is natuurlijk beter af als de ouders samen het kind opvoeden nu moet jij uitmaken wat voor en man je hebt en goed kijken of hij stabiel zal blijven om voor julie te zorgen kijk heel goed uit wat hij voor je over hebt daag hem maar wat uit en spring niet heel de tijd naar zijn pijpen veel sterkte er zijn nog mama s die het alleen moeten stellen en beter gelukkig alleen of ongelukkig met twee je kind zal ook veel gelukkiger zijn als jij gelukkig bent |
| 27/11/2008 @ 00:25 Lunar.Fury    | Ik ben het heel erg met Amina eens. Geef hem wel de kans. Maar duik er niet meteen head over heels in. Neem wel de tijd en ruimte zodat hij zichzelf kan bewijzen, en dat ie echt kan laten zien, dat ie serieus is. Zoals hij je behandelt heeft, is natuurlijk niet netjes, dat zal jou ook gerust veel pijn gedaan hebben. Maar dat jullie een kindje verwachten, wil natuurlijk niet zeggen, dat jij natuurlijk meteen moet opspringen, en met open armen moet gaan staan wachten op hem. Neem je tijd. Succes!   |
| 27/11/2008 @ 13:23 saar | Zou ik niet doen. Ik was een alleenstaande mama - heb nu een fantastische vriend - maar mijn zwangerschap én bevalling heb ik alleen moeten beleven. Je moet alles praktisch bekijken. Veel tijd voor emo als alleenstaande zwangere vrouw heb je niet. Je moet alles regelen in het belang van je kind. Uit ervaring zou ik zeggen: probeer hem vooral wat betreft de erkenning en zo op afstand te houden. Zorg dat de kleine jouw naam draagt. Zo'n labiel iemand heb je niet nodig in zo'n toestand. Het is hard, ik weet het. Alles alleen moeten doen is NIET leuk. Maar ik ben nu wel blij dat, nu mijn leven schitterend op orde is, ik geen rekening moet houden met een biologische papa die uiteindelijk niet pro-kindje was. En ok, een kind heeft het recht om z'n biologische ouders te kennen. Maar een kindje heeft vooral nood aan stabiliteit. Die papa ... die komt later wel. |
| 27/11/2008 @ 15:59 zonneke | Hi meid µ Hij heeft je bij je keel gegrepen en zowat gedwongen voor abortus ! hij of de baby zei m?? Denk maar terug aan die tijd dan heb je het antwoord zo toch! Je bent er nu sterker uit gekomen en hebt hem echt niet nodig nu je er bijna bent. wie weet wat de volgende stap zal zijn wanneer hij het niet ziet zitten of de kleine een serieuze huilbui heeft... Je bent beter af zo je hebt alles al mooi geregeld ookal zal het moeilijk zijn maar aan hem heb je ook niks dat heeft hij al bewezen toch?? Volgens mij is het ook niet echt liefde dat je voelt voor hem want ik kan me echt niet voorstellen dat je kan houden van iemand die je zo hard laat vallen en zo behandeld heeft! Dat is mijn mening ik zou zeggen denk goed na doe je jezelf en je kleine niet meer pijn aan dan nodig is of je echt deze jongen nog kans wil geven ik zou voor minder al afhaken laat staan voor zo een gedrag. Veel sterkte  |
| 06/12/2008 @ 14:43 Trotse moeder | Toekomstige mama, Gefeliciteerd met je zwangerschap  ,dit moet juist een hele leuke periode voor je worden,maak dus snel een keus over wat jij wilt.Volgens mij weet jij heel goed wat goed is voor jou en de baby,je kunt misschien beter de zwangerschap met je familie en vrienden delen en dus genieten van de zwangerschap.Je ex kun je betrekken bij de zwangerschap in de vorm van mee laten gaan naar de gyn en voor echo's,zodat je nooit verweten kan worden dat je hem niet de kans hebt gegeven te wennen en genieten van de zwangerschap,maar meid een man die je 1 maal bij de keel grijpt die doet het vast nog eens.Geniet a.u.b. van uw zwangerschap en stress is niet goed,sterkte. Liefs een trotse moeder |
| 07/12/2008 @ 21:08 Els | Eigenlijk ga ik helemaal akkoord met zonneke. Een man die eens geweld gebruikt die doet dat nog eens. En inderdaad, wat doet hij als hij later alleen is met een baby die meer dan een uur luidop ligt te huilen? Dan zou hij ook wel eens kunnen doorflippen en de baby schudden, wat heel gevaarlijk is. Ook al zou hij er nadien spijt van krijgen, dan kan het al te laat zijn. Aan je verhaal merk ik dat het iemand is die heel erg beïnvloedbaar is met een labiel karakter. Laat hem eerst maar eens bewijzen dat hij jouw liefde verdiend meid én dat hij een goede vader is, waar ik nu toch heel hard mijn twijfels bij heb. Liefs     |
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]