zo'n spaarboekje zou mss een oplossing zijn, maar ik denk gewoon dat ze het plezant vind om het te gaan kopen en om dan aan de kassa zo fier als een gieter te staan, je hebt namelijk zo'n mensen he.
Gisteren avond had ik ze aan de telefoon en was ze aan het vragen wat ze kon kopen voor yannick zijne nieuwjaar. Voor sinterklaas had ze al auto's gekocht en voor kerst heeft ze mexx kledij gekocht. en voor nieuwjaar wilt ze 'weeral' speelgoed kopen. Maar het puilt hier echt uit he, sebiet moeten we verhuizen door het speelgoed.
Ik heb gezegt dat ze niets moest kopen, dat heeft mijn man vorig weekend ookal gezegt. dan zei ze of het iets van duplo mocht zijn of auto's. Dus deze keer wel mijn mening, maar ze wilt wel niet aannemen dat het geen speelgoed mocht zijn.
Dan heb ik liever dat ze een dvd van samson en gert kopen ofzo. en dat heb ik haar dan ook gezegt, want anders komt ze weeral met speelgoed af, ik heb nu al de indruk dat hij zich verveelt omdat er gewoon te veel is. en dan moet je weten dat ik veel speelgoed wegleg voor 2 weken ofzo, zo lijkt het terug wat nieuw.
Ik ben een organisatie aan het zoeken die speelgoed en kledij zoeken voor afrika ofzoiets. Die kindjes zijn er meer mee hoor!
het is toch waar he.

ze willen inderdaad helpen, maar ik denk dat wij er beter voor zitten dan zijzelf. Met andere woorden: als ik zou willen dan zou ik kunnen kopen wat ik maar wil, moet echt niet op mijn geld letten, maar ja da doe ik nu eenmaal niet en spaar zoveel mogenlijk, want ja, je weet maar nooit he, tegenwoordig verliezen ze snel hun job.

De belangrijkste zaken zoals schoentjes,jas enzo vind ik dat ik zelf moet kopen, ze doen dit elke dag aan, en het moet toch een beetje uw goesting zijn, niet? Dus wil eigenijk niet dat zij dat kopen want durven rare smaak hebben. Soms valt het heeeeel goed mee, maar wil dat risico niet lopen. En ik vind dat als ze meebetalen dat ze tenminste het recht hebben om mee te kiezen, dus liever niet eigenlijk. En dat ik het ga kopen en dat zij daarna het geld teruggeven, vind ik precies bedelen, precies of we kunnen zelf niet rondkopen. Mijn man vind het ook lastig dat ze constant afkomen met iets of zeggen dat zij het zullen kopen of betalen. Hoeveel keer mijn man al niet 'neen' gezegd heeft, dat kun je echt niet geloven. Mijn man is ook iemand die liever geeft dan krijgt, en als hij dan ziet met wat voor cadeau's ze telkens afkomen, hij voelt zich er echt ongemakkelijk door. Net voor de geboorte zei men schoonmoeder steeds: als ik iets koop voor mij (bv dvd'ke) dan moet ik dat verstoppe anders begint hij (haar man dus) er weer over te zagen, hij zit zo op zijn geld he, wilt nooit eens iets uitgeven). Sinds de geboorte vloeid het geld blijkbaar, maar persoonlijk vind ik het overdreven, telkens over de 100 euro voor een cadeau. Ik hoop dat als het volgend kindje er is dat ze wat zal gaan minderen, maar ik denk dat als het een meisje is dat het eens zo erg zal zijn, want zij heeft geen dochters dus de roze kleertjes en de poppekes enzo heeft ze nooit kunnen kopen, dus zal het weer stromen van de kleertjes en speelgoed zeker!

bij mij kan het er niet in, dan zou ik nog eens speciaal naar daar moeten rijden om met hun naart stad te gaan. want ja een kindje moet toch de schoenen kunnen passen. Wij gaan 1x per maand naar daar, maar pas zaterdags rond 17u en blijven dan tot zondag na het middagmaal of soms tot na zijn middagdutje. Mijn man wilt het zo, het is niet dat ik het zo gewilt heb hoor. Maar wij zijn nog veel aan het verbouwen en dat kan dus alleen in het weekend, daarom dat we 1x per maand gaan, is ook een uur rijden, dus ja. Trouwens zij komen nooit naar hier.
Ik kan me er ook niet overheen zetten dat ze zoveel willen kopen omdat ik dan van mijn man geen kleertjes zelf meer mag kopen. Geld is geen probleem, maar hij vind dat het niet hoeft dat de kleine zijn kleerkast uitpuilt, zoals nu het geval dus is. En ik vind dat dat ook niet moet, maar ik koop zograag zelf iets. zEg nu zelf, welke mama doet dat eens niet graag. Ik koop ook geen merkkledij, ik ga naar c&a of jbc. Als hij kleintjes was ging ik ook naar zeeman of soms wibra, omdat daar ook wel leuke spulletjes te vinden zijn. Hoeveel keer dat ik al geen leuke dingetjes heb gezien, maar dat ik dan dacht: tja hij heeft al zoveel, ik zal het maar laten, want ja zijn kleren verslijten nu al niet. Ookal kost het niet veel.
Mijn man krijgt er iets van dat zij zoveel kopen en telkens dure zaken. Toen hij 1 jaar was had ik er genoeg van en toen heb ik gezegd dat ik zelf ook wel eens kleertjes wil kopen. Toen was ze ermee gestopt, enkel nog zijn winterjas gekocht, maar een half jaar erna is het weer begonnen. Eigenlijk doet ze dit niet alleen met de kleine maar ook met ons ivm eten dan. Het gebeurt dikwijls dat als we zondag terug naar huis gaan dat ze de ijskast open doet en vanalles klaarzet zodat wij het zouden meenemen, ik zeg er altijd neen op en dat ze dat zelf maar moeten opeten. ZE zegt dan dat zij dat niet eten. Ik zeg dan echt: waarom koopt ge het dan. Weet ge wat die dan zegt: ah voor jullie he.
Maar sorry hoor, ik kan zelf mijn winkelwaren wel gaan kopen. Het gaat echt over americain, hesp,vooral yochurt, maar ook doosjes rijst ofzo. Soms stopt ze het rap in de koffer juist voor we die dichtdoen. Meestal word het hier thuis dan slecht of onze eigen zaken omdat we dan teveel hebben. Ze koopt die zaken speciaal voor ons, heeft ze zelf gezegd, maar waarom doet ze dit dan. Ze behandeld ons echt alsof we gene rotte euro (tja vroeger zeiden we rotte frank maja) hebben, terwijl ze maar goed weet dat we een zeeeeer goed inkomen hebben. Ik ben zo blij dat ik en mijn man op 1 golflengte zitten en dat hij er ook tegenin gaat, spijtig genoeg heeft het ook geen effect op hun.

Hoi,

Dit komt me ook wel bekend voor, zeker nu in de sinterklaasperiode moet ik moeite doen om de grootouders ervan te weerhouden hele speelgoedwinkels leeg te kopen...

Maar zoals Milo zegt, je moet het hen wel gunnen om toch 'iets' te kopen, want ze willen dat echt graag...

Ik maakte mij er in het begin ook druk om, oma kwam aandragen met een sjaal en wanten voor Pol (alsof ik niet zou weten dat hij dat in de winter nodig heeft), of met een mutsje voor Nette... Kleertjes, speelgoed, speciale koekjes, kaasjes, ... Alles voor de kleinkinderen.

Ik heb me er intussen ook overheen gezet. En ik probeer het niet meer tegen te houden. Maar ik probeer er wel mijn zeg in te hebben. Als oma weet dat Pol schoenen nodig heeft, dan zou ze die ook durven meebrengen. Maar dan laat ik toch duidelijk verstaan dat ik liever zelf schoenen koop. Maar dat hij bij voorbeeld nog wel slofjes kan gebruiken, of sokken, of laarsjes voor in de tuin. En zo geef ik haar toch ook de kans om iets voor hem te gaan kopen. Die schoenen kies ik graag zelf uit, maar met slofjes vind ik dat net iets minder belangrijk.

Wat eten betreft heb ik ook al een paar keer moeten 'bijsturen'. Ik vind yoghurtjes en kaasjes prima, maar ik heb liever gewoon witte platte kaas met echte stukjes fruit dan danio-potjes vol suiker en wie weet welke andere bewaarmiddelen nog. Of met koeken: oma mag van mij koeken meebrengen, maar niet om het even welke: liefst niet met chocola, maar gewone nicnacjes of betterfood. Dat weet ze ondertussen ook. En ze houdt zich eraan.

Straks sinterklaasfeest bij oma 1, morgen bij oma 2. Ik hoop dat ze zich aan mijn 'adviezen' gehouden hebben, en hun kadootje beperkt blijft tot een kleinigheid (kleurboekje, stempelkussen, ...).

Groetjes
Snuffie

ze mogen van mij echt wel iets kopen hoor, maar ze overdrijft gewoon. We zijn net terug van een weekendje naar daar. ZE had 2 weken geleden dus al zijne sint gekregen en ik wist dat ze al kleren (voor een hoog bedrag) had gekocht voor kerst en 2 dvd's voor nieuwjaar. Nu kwam ze af of ze dat van kerst nu al mocht geven, want ze had 'WEER' kledij gekocht dat ze dan graag met kerst wou afgeven. ZE wou het dan nog stiekem doen ,want opa mocht het niet weten want dan zou die kwaad zijn. TJa wat wil je als je op 2 maand tijd rond de 300 euro aan cadeau's uitgeeft. Het ergste is dan nog dat hij die kledij echt niet nodig heeft, hij heeft al ZOveel. Ik heb het haar vlak gezegd dat ze supper overdrijft, ze zegt dan dat ze het weet maar dat ze toch de meter is. IK vind het helemaal niet erg dat ze eens iets koopt, maar ze komt constant met iets af. Zo was ze gisteren ook al bezig over kleertjes dat ze gezien heeft voor het 'ongeboren' kindje. Ik hou mijn hart al vast, echt waar.
Met mijn vorig zwangerschap was het nog aangenaam, dan kwam ze om de 2 maand ofzo met ietske af, maar dan ging het over een paar kousjes, boekje voor namen, een klein beetje. Meer was het niet, en dat vond ik dan plezant, maar nu komt ze telkens met kledij af van merken, telkens combinaties zoals broek, hemdje,trui. Spullen van veel geld dus.
ZE zit telkens te zagen dat de kleine haar niet ziet staan en dat hij telkens naar opa gaat en opa meetrekt en tussen de benen van opa gaat staan en dat doet hij niet bij haar. Maar wat wil je, hij kan zijn liefde niet kopen door spullen te geven hoor. ze zou beter wat meer aandacht aan hem geven, eens met hem spelen ofzo.


IVM het eten: dat is niet echt eten voor ons zoontje, ze koopt het voor mijn man. Zoals vandaag gaf ze een zakje mee VOL met charcuterie. Alsof ik dat zelf niet koop. Het komt enorm afronterend over, precies of ik zorg niet voor haar zoon (mijn man dus).

Gisteren had ik eens afgesproken met een vriendin om kerstinkopen te gaan doen, de kleine ergens achterlaten is echt niet iets wat mijn gewoonte is hoor. Hij ging dan bij oma en opa. Mijn man liep daar ook rond, dus was gerust. Tot ik terugkwam en zag dat de papa naar een kameraad was gereden en dat oma en opa op de kleine aan het passen waren. Ze hadden hem laten liggen tot half 5, terwijl ze weten dat ik dat niet wil( gevol was dat hij van 1 uur snachts tot 5uur snachts mij heeft wakker gehouden, plezant hoor). Toen ik vroeg wat zijn 4-uurtje was zeiden ze: ah een betterfood en chocomel. Ik zei daarop: is dat alles, geen stuk fruit of yochurt? En inderdaad : neen, dat hadden ze zelfs niet geprobeerd. En ze weten goed genoeg dat ik wil dat hij fruit eet (hij eet het zo graag he).
Deze morgend kwam ik beneden met de kleine en de ontbijttafel stond al klaar (heel leuk ,dat wel, voor die keer je het zelf niet moet doen), maar ze weet ZOOOOO goed dat die kleine smorgens Melk moet hebben (heb toch gelijk he), maar wat stond er op zijn plaatske: een buske chocomel. WAAROM????????????????????????????????????

Zou dus mijn zoontje daar echt niet durven achterlaten voor langere tijd. Heeft gisteren in totaal 3 x een maaltijd gehad met boterhammen met choco (tja ze zet de pot choco vlak voor zijn neus, niet moeilijk dat het kind niks anders wil hebben), en dan nog een betterfood en chocomelk. En ja smorgens en savonds zijn volle melk.
Geen stuk fruit, geen groenten,patatten,vlees. Voor die 1ne keer dat ik eens weg ga, amai. En dan vroeg ze nog vlak woor we weggingen: wanneer mag hij eens een week op verlof komen. Hallooooo seg, ben ganse dagen thuis.

sorry, maar na een weekendje vol met frustraties moet ik het toch eens van me afschrijven hoor.