hoi,

ons dochtertje is altijd nogal een gevoelig meisje geweest voor verkoudheden en dergelijke. Al toen ze naar de creche ging, en er was één of ander plaagje, kon je met zekerheid zeggen dat ze het ook wel ging krijgen. Eénmaal naar school werd het alleen maar slechter: om de 3-4 weken was er wel een dag dat ze niet naar school kon: buikgriep, bronchitis, snotvalling, enz...
Vaak ging ik naar de huisarts, die haar dan een fles antibiotica voorschreef, en nog geen dag later was ze weer helemaal fit.
Ik voelde me er niet goed bij, altijd die chemische troep in haar lijfje. Leek me ook totaal niet gezond.

Vorige zomer (dus zomer 2007) had ze het weer zitten: hoesten, slijmen, enz... Ze moest toen na de vakantie naar het eerste leerjaar. Ipv onze gewone huisart op te zoeken, heb ik toen eens afspraak gemaakt met homeopatische arts. Eigenlijk ook een gewone huisarts maar die zowel met chemische als homeopatische middelen werkt. Bijna 3 kwartier hebben we bij hem gezeten. Hij vroeg de meest rare dingen over ons dochtertje. Altijd maar vragen, vragen, vragen. Ik begon het eigenlijk beetje overdreven te vinden. Toen stapte hij plots naar een grote kast, friemelde daar wat in potjes en flesjes. Kwam toen plots af met piepklein potje met enkele piepkleine bolletjes in. Ons dochtertje moest dat in haar mond gieten en opzuigen. Ik mocht betalen en vertrekken.

Had er geen goed gevoel bij.

Maar we zijn nu bijna anderhalf jaar later, geloof het of niet maar ons dochtertje is niet meer ziek geweest. Geen halve dag thuis van school, geen dag koorts, geen zware hoesten of snotneuzen, geen buikgriepen. Ik begrijp er nog steeds niks van. Die dokter zei dat die bolletjes "iets" waren om weerstand te versterken. Maar wat het precies was: no idea!

Vind het nog steeds straf. Voor mij is het duidelijk: als er iemand van ons gezin nog eens ziek is, ga ik zeker terug naar die dokter!