Heb gisteren te horen gekregen dat ons kindje gestorven is...
Wie heeft het nog gehad? We hebben het er ontzettend moeilijk mee...
Moet dadelijk gaan werken, maar de tranen blijven over mijn wangen stromen.
Wanneer ging bij jullie het verdriet voorbij?

Hallo,

Veel sterkte,
ik begrijp dat je het moeilijk hebt. Heb 3 weken geleden net hetzelfde meegemaakt. Ik was 12 w en 3 dagen zwanger.
Ik zou zeggen ga naar je huisarts en vraag verlof. Je hebt die tijd nodig om te rouwen. Ikzelf ben nog steeds in ziekenverlof. Het gaat nu al een beetje beter maar heb nog steeds moeilijke momenten.
Nogmaals, laat je tranen de vrije loop. Toon je verdriet. Je hebt het recht om te rouwen.
Veel sterkte
Davina

hey,

het werken heeft me toch deugd gedaan, heb maar 1 directe collega en zij heeft me super opgevangen.
Voel me ook veel beter nu. Ik denk dat als ik thuis was gebleven, ik in een depressieve bui zou komen.

Ik draag idd het vruchtje nog, we wachten nog even tot het vanzelf afkomt.
Heb morgen een afspraak bij de gyn, zij zal dan kijken of het al weg is en evt een afspraak maken voor een curretage, al zou ik liever hebben dat het natuurlijk komt...
Viel bij jullie de curretage mee?

Hoi Nathalie,

Ik weet hoe je je voelt.
Ook ik heb na mijn miskraam "gewoon" gewerkt terwijl ik het gestorven vruchtje nog bij me droeg.
Wij zaten ook in de 11e week en kregen onze eerste"(teleurstellende) echo.
Ik kreeg van de verloskundige 2 weken de tijd om te zien of het spontaan afkwam.
Wanneer ik het emotioneel niet aankon mocht ik ook direct kiezen voor curretage.
Ik koos voor het eerste en besloot mij te richten op de te komen regels, om er maar niet te zwaar aan te tillen.
Ik accepteerde de keus van de natuur.

3 dagen later begon ik te vloeien en ik heb een echte minibevalling gehad, ik herkende de weeen direct terwijl ik die nog nooit gevoeld had.
Ik was niet echt voorgelicht over hoeveel bloed ik kon verliezen.
Schrik niet als je denkt dat het heel veel zal zijn, mijn vruchtje heeft op het laatst pas in zijn geheel los gelaten.
Misschien ben ik echt harteloos maar toen het vruchtje afkwam (op mijn werk notabene) heb ik niet gekeken, ik heb het door gespoeld.
Ook van schrik, die middag was ik weer van de kaart, maar ik wist op dat moment dat we opnieuw verder konden.

Ik ben de miskraam ondergaan en mijn lijf herstelde erg erg snel, de eerste cyclus was direct 32 dagen en die erna 29, die daarna was ik alweer zwanger ...

Je moet het oppakken zoals je zelf denkt wat goed voor je is.
Niemand zal je iets kwalijk nemen, nooit.
Je moet ervoor zorgen dat jij het kunt accepteren.
Wanneer dat 3 weken achter elkaar huilen is of langer.
Of dat je direct de draad oppakt...

Veel sterkte en kracht de komende tijd, je komt hier doorheen.

Liefs

Jeetje Lucky Girl, wat vreselijk dat je dat hebt moeten doormaken ...
Zijn jullie achteraf nog te weten gekomen wat de oorzaak is geweest?
Heeft het jullie geholpen om verder te gaan?

Liefs

hey kimmie,

bedankt voor de lieve woordjes.
Heb het er momenteel ook erg moeilijk mee gehad, met momenten gaat het weer iets beter, maar andere momenten denk ik er weer meer aan.
Ook omdat het vruchtje er beetje bij beetje afkomt, je wordt telkens weer met de neus op de feiten gedrukt.

Hopelijk mogen we allemaal weldra een positieve test in onze handen hebben.

Knuffels,
Nathalie

hallo
heb dinsdag avond bloedverlies gehad en woensdag morgen eerst naar de huisarts geweest ben indirekt naar het ziekenhuis in bree moeten gaan voor een echo kreeg ik te horen dat ik een miskraam ging krijgen het hartje klopte niet meer ik kreeg maar twee dagen de tijd tot morgen om te beslissen wat ik wil doen af laten komen of curtage ben er nog niet uit wat ik moet doen.