Deze uitleg heb in op internet gevonden:

Ontroostbaar huilen – het Kiss syndroom:
Sommige zuigelingen huilen niet van de honger maar van de pijn. Ze liggen verkrampt met het hoofdje achterover en met een holle rug in hun bedje. Dikwijls is het huilen een gevolg van pijnlijke en geblokkeerde bovenste nekgewrichtjes.

Manueel therapeuten wijten de problemen aan een ruwe of snelle geboorte of aan te lange persweeën. Bij een vacuümextractie staat er een zuignap op het schedeltje van de baby waar met soms 20 kilo kracht aan wordt getrokken. Ook een tangverlossing en een keizersnede zijn geen sinecure. Een normale maar snelle bevalling kan echter eveneens nekletsel veroorzaken. Ook in de baarmoeder kan het al misgaan, bijvoorbeeld door een verkeerde ligging. Toch kan een manuele therapie na snelle of moeilijke geboorte voor een KISS-kind perspectief bieden.

Wat is Kiss?

De afkorting KISS staat voor Kopgewrichten Invloed op Storingen in de Symmetrie. Het gaat om stoornissen in de motoriekontwikkeling als gevolg van een scheefstand van de hoge nekgewrichten.

Mohr mag de Nederlandse vader van de KISS-behandeling worden genoemd. Hij leidde inmiddels ruim 400 manueel therapeuten op. “Vaak kun je in één oogopslag zien of je met een KISS-kind te maken hebt. Ze liggen doorgaans in dezelfde dwanghouding. Het hoofdje staat scheef. Bij het optillen overstrekken ze zich direct. Ontspanning door knuffelen is er niet bij. En ze huilen veel, heel veel,” zegt hij.

Baby's met het KISS-syndroom vertonen een aantal opvallende kenmerken. Een paar voorbeelden:

1. Scheve dwangstand van hoofd, nek en romp; hoofd achterover getrokken.

2. Overstrekken van hoofd-nek-romp.

3. Kleertjes over het hoofd trekken, leidt tot heftige reacties.

4. Slechte hoofdbalans, heffen van het hoofd is moeilijk en zwak; motoriek ontwikkelt zich traag.

5. Eenzijdige slaaphouding, waardoor zich een scheve schedel ontwikkelt.

6. Toenemende scheve houding van de romp.

7. Baby ligt niet graag op de buik.

8. Asymmetrisch bewegen van de romp, armen en benen.

9. Ontwikkelingsproblemen van de heupgewrichten, meestal eenzijdig.

10. Slaapstoornissen, veel en hoog huilen, oververmoeidheid.

11. Prikkelbaar, driftig en onrustig.

12. Aan het haar of oor trekken op één plek, haarplukken.

13. Erg gevoelige nek.

14. Koude handjes en voetjes.

15. Slikklachten of kwijlen.

16. Kuchen zonder verkouden te zijn.

17. Handjes in vuistjes gespannen.

Zachte druk uitoefenen alsof je een ballon oppakt zonder hem in te drukken.

Lennart van de Geer (inmiddels 21 maanden oud) werd geboren na een zeer snelle bevalling, met de navelstreng tweemaal om zijn nekje. Aanvankelijk leek hij een gezonde, flinke baby. Na een dag of tien begon hij echter erg veel te huilen, soms negen tot tien uur per dag. Troosten hielp niet. Slapen overdag was er nauwelijks bij. Alleen in de maxi-cosi of rechtop op schoot lukte het wel. Ook spuugde Lennart veel, soms wel 2 meter ver. Het viel de ouders op dat hij helemaal gestrekt in z’n bedje lag, ook als hij niet huilde. Z’n hoofdje lag vrijwel altijd naar rechts.

Manueel therapeut Henk Mohr uit Ede plaatste toen voorzichtig zijn handen in het nekje van een zuigeling. Geconcentreerd tastte hij de positie van de halswerveltjes af. Vervolgens zette hij met subtiele bewegingen van zijn duimen een halswerveltje op zijn plaats. „De krachten die je uitoefent zijn uiterst gering. Je kunt het vergelijken met een ballon die je oppakt zonder hem in te drukken.”

Na de behandeling deed Lennart bij het verschonen echter voor het eerst spontaan z’n beentjes omhoog. Hij was toen drie maanden oud. Het huilen overdag was sterk afgenomen. Ook draaide hij zijn hoofdje naar twee kanten en was de verstopping wat minder.

Risico’s.

Jaarlijks worden er in België ruim 111.000 kinderen geboren. Tussen de 20.000 en de 30.000 daarvan zijn zogeheten huilbaby’s.

Hoe eerder met de behandeling wordt begonnen, hoe beter, weet Mohr. „Met drie, vier maanden gaan de problemen soms spontaan over, althans, zo lijkt het. Maar ze kunnen terugkomen.

Kan manipulatie van de nekwervels bij een baby geen risico’s met zich meebrengen? Mohr schudt zijn hoofd. „Ik ken geen meldingen van complicaties. De krachten die je uitoefent tijdens de behandeling staan ook in geen verhouding tot het geweld van het geboorteproces. Je oefent slechts heel lichte kracht uit.”