[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
Problemen met sensomotorische-integratie?| 08/10/2008 @ 15:54 Maaike  | Hallo allemaal, We lopen met ons zoontje al een tijd bij de fysotherapeut en nou is de term sensomotorische integratie genoemd en zijn we weer doorgestuurd naar de ergo. Job isnog maar 8,5 maand en ze zeggen dat dit niet eerder wordt ''vastgesteld'' bij kinderen tot 4 jaar? Zijn er ook mama's hier met kindjes die problemen hebben met de senso...integratie? Gr Maaike   |
| 06/11/2008 @ 09:31 kleintje | Ja hier een mama met waarschijnlijk 4 kinderen met SIS. ONze kinderen hebben allemaal een ASS en het is bekend dat alle autisten problemen hebben met sensorische integratie.Maar als het echt extreem is dan spreken ze over SIS. Wij hebben een aanvraag bij de ergo liggen voor onze Sander. Ook Laura verdenken wij van SIS.Ze schrikt en huilt zodra één van de kinderen begint te schreeuwen, of als er een harde klap is. Ook vrachtwagens die voorbij rijden vindt ze niet prettig.Geblaf van de honden schrikt ze van. Sander heeft dit zelfde. Hij heeft 2 kanten.Hij is overgvoelig voor geluid of juist weer ondergevoelig...dan zoekt hij weer prikkels op. Sander wrijft veel over zijn lichaam, of hij gaat harder praten. Bij baby's zie je dat op een andere manier. Laura is erg gevoelig in de mond...Ze accepteerd maar één soort speen en stukjes in haar eten vind ze vreselijk. Zodra ik met Sander bij de ergo ben zal ik het ook over Laura hebben. Ik hoop dat ik je zo een beetje op weg geholpen hebt. Als je gaat googlen kom je ook veel dingen tegen. Ik zit ook nog op een ander foum maar weet zo de link niet meer. GR Rianne     |
| 06/11/2008 @ 10:01 Maaike | jeetje dat lijkt me erg zwaar met 4 autisten. Ik kom zelf uit een gezin van 5 kinderen, ik heb adhd, twee broertjes met autisme en mijn jongste zusje heeft waarschijnlijk ook wat. Wat Job betreft, zijn we doorverwezen naar een revalidatiekliniek daar gaat ie nog door een heel team van artsen waaronder, fysio, ergo, logopedist, revalidatiearts etc. We zitten nu nog onder behandeling in het ziekenhuis van ergo en fysio. Hij heeft ook aan de ene kant een onderprikkeling waardoor ie prikkels gaat zoeken waar ie erg druk van wordt en zo weer overprikkelt raakt. heeft ook het liefst hard speelgoed, knuffels zijn niks aan, erg gevoelig bij zn mond. Eten gaat gepaard met veel knoeien, hij eet sinds 3 dagen nu brood maar wel met moeite, er blijft vanalles aan zn gehemeltje geplakt, heeft ook een lage spierspanning/tonus. Hij kan nu net een week zitten. Liefs Maaike |
| 06/11/2008 @ 17:45 visioentje   | Hoi Maaike, onze Tess heeft SIS en dat is vastgesteld toen ze net een jaar was. Dit is vastgesteld door de logopediste die gespecialiceerd is in SI(S). Tess is overgevoelig voor tactiele prikkels en overgevoelig voor bewegings prikkels. Ze is gevoelig voor geluid en heeft een sterke visuele controle. Daarnaast heeft ze een onderregistratie in haar mond, ze kan niet goed drinken en spreekt nog geen enkel woord. Ook Tess heeft een lage spiertonus waardoor ze nu net pas gaat leren lopen en eigenlijk alle mijlpalen laat haalde. Ze daarnaast ook hypermobiel. Kleintje, zow jij hebt een huis vol 'diagnoses' zeg! Kun je het een beetje handelen? Hopelijk kun je snel terecht bij de ergo met Sander en kun je Laura gelijk ook onder de aandacht brengen. Groetjes Visioentje   |
| 06/11/2008 @ 17:58 kleintje | Tja het is op dit moment echt overleven en doorgaan.ik kan moeilijk het bijltje erbij neer leggen. Mijn man heeft ook een ASS. Verder ben ik heel consequent en gebruik ik picto's en de time timer. Verder groei er er ook wel een deel in mee.Ook hebben alle kinderen een eigen weekbord zodat ze weten hoevaak ze naar school moeten en wanneer ze zwemmen of gym hebben...enz. Ik heb nu een aanvraag voor PGB voor Hanneke en Jefrey lopen.Voor Sander gaat de boel ook op de bus zodra ik de diagnose op papier heb.Verder heb ik de TOG voor Jefrey ook aangevraagd. Morgen moeten we met Laura naar de kinderarts omdat ze erge koemelkeiwitallergie heeft.Ze is slecht aan het groeien. Vergeet niet je kind te zien ondanks alle problemen. Soms heb ik er moeite mee om niet de diagnose maar het kind te blijven zien.... Ik hoop dat we snel gezinsbegeleiding krijgen want ik houd het niet lang meer vol. Ik ben al een paar keer over mijn grens gegaan....Tja...het houd een keer op... |
| 06/11/2008 @ 19:19 visioentje | Kleintje, zo dat is heftig, je man ook ASS. En dan zeggen ze nog dat het niet erfelijk is... lijkt er toch wel op als ik het zo bij jou zie. Hopen dat je de PGB en TOG gaat krijgen voor je kids en de gezinsbegeleiding zou ook fijn zijn! Ai Laura ook een koemelkeiwit allergie, das niet fijn. Heb ik zelf vroeger ook gehad, ik ben er overheen gegroeit. Het is idd soms wel eens moeilijk om je kind te zien ipv de diagnose. Zeker als mensen om je heen alles afzwakken en zeggen dat het wel goed komt en dat ze weet ik hoe veel kinderen kennen die dit of dat ook laat deden enz. Dan ga je extra op de beperkingen letten die je kind heeft. Toch is ze voor ons gewoon Tess, ons kindje die net even anders is. Het maakt je denk ik wel trotser als ze iets bereiken dan bij een kindje zonder beperkingen. Groetjes Visioentje |
| 07/11/2008 @ 09:57 Maaike | Wat fijn dat jullie reageren. Kleintje wat ik al eerder zei, meid wat moeilijk. Ik heb alleen met Job al een dagdeel in de week oppas zodat ik er even alleen uit kan, pfff ik weet niet of ik het zou trekken in jou situatie. Maar wat je zegt j emoet doorgaan, Job heeft de eerste 6 weken alleen maar gekresen, pas toen ie in het ziekenhuis lag ben ik ingestort. Visioentje ik herken me ook erg in jou verhaal. Of in dat van de je dochter. Op dit moment lopen bij de fysio en ergo in het ziekenhuis, daar hebben we alleen nog een controleafspraak omdat alles is overgedaan naar een revalidatiecentrum waar Job nog door een heel rijtje artsen gaat, fysio, ergo, revalidatiearts,logopedist etc. Maar of er nou nog veel aan de hand is weet ik niet, weet het sowieso allemaal niet meer. Hij loopt wel bij met de dingen die hij moet doen, hij zit nu net al kost hem dat heel veel energie, doordat ie eerst de juiste spierspanning moet opbouwen en vasthouden. Er is sprake geweest van hypermobiele gewrichten maar daar moet nog naar gekeken worden. Voor mij is het op het moment allemaal een groot raadsel en ik heb zoiets van ik zie het allemaal wel. Oja Job heeft ook koemelkallergie, niet erg maar nadat we zijn overgestapt op hypoallergene voeding was zn gekrijs grotendeels voorbij. Liefs Maaike |
| 07/11/2008 @ 09:59 Maaike | Oja visioentje, het afzwakken wat andere mensen doen herken ik ook heel erg. Ik heb ook geen zin meer om alles steeds uit te leggen. Als mensen die Job niet goed kennen vragen hoe het is zeg ik gewoon goed. Ik kan me best ergeren aan mensen die zeggen: ja maar is dat niet normaal dan? En die endie heeft dat ook gedaan en idd wat je zegt, valt allemaal wel en komt wel goed. Grrrr soms... |
| 07/11/2008 @ 10:03 Maaike | Nou het derde deel haha. Job heeft last van: lage spierspanning/tonus erg gevoelig in het mondgebied: - kwijlen, veel knoeien met eten, alles in de mond stoppen, het leifst hard speelgoed. hypermobiele gewrichten Maar goed wat ik al zei,dit moet eigenlijk nog echt onderzocht worden. Er is nog geen diagnose alleen gezien dat hij hier last van heeft. Liefs Maaike |
| 07/11/2008 @ 14:10 kleintje | Wat ikzelf erg mooi vind aan onze kinderen is dat ze je dwingen om over gewone dingen na te denken.Ze kunnen moet zulke vragen komen die een "normaal" kind niet zou stellen.Als ouder moet je daar goed op in kunnen springen want anders zijn onze kinderen niet tevreden. Datafzwakken wat de omgeving doet verandert wel als ze eens een fikse driftbui van 3 kinderen tegelijk hebben meegemaakt....of als je kind storend gedrag laat zien..... Er even tussen uit kan ik niet.Ik heb geen oppas oid.Dat hoop ik wel te kunnen als ik de PGB's krijg. Sander stopt ooik het liefst alles in de mond.Laura ook maar voor een deel mag een baby dat doen. Laura accepteerd maar 1 soort speen voor de fles....een ramp hoor. |
| 08/11/2008 @ 00:03 visioentje | Maaike, woon je in Nederland of Belgie? Lijkt me heel lastig als je zoveel 'halve' informatie krijgt van therapeuten en artsen. Tess loopt nu bij de vroeghulp, we hebben een lijst vragen ingevuld en zij kijken dan wat ze kunnen aanbieden aan zorg/observaties/enz. Voor ons konden ze niet veel doen omdat we zelf alles al gedaan hadden. Maar het kan veel info opleveren. Tess loopt nu bij een fysio en een logopediste die gespecialiseerd is in SI. Daarnaast moet ze van tijd tot tijd in het ziekenhuis komen bij het ontwikkelingsspreekuur. We krijgen nu twee observaties in een ravalidatie centrum. Eentje voor de achterblijvende spraak en de drink problemen en eentje voor de achterblijvende met name fijne motoriek en het niet tot spel komen en 'eigen gebruik' van speelgoed. We hopen zo meer duidelijk te krijgen wat ze nog meer heeft en hoe we haar het beste kunnen begeleiden. De vroeghulp (team) en ik zouden namelijk niet verbaasd zijn als Tess ook PDD zou hebben en/of dyspraxie. Owja, als je iets wilt weten, is mijn ervaring, moet je gewoon zeuren bij therapeuten en artsen. Ze laten je het liefste in het ongewisse. De arsten vinden mij ondertussen een zeurkous maar ik krijg wel veel voorelkaar op die manier. Ze denken dan maar wat ze willen denken. Ik vertik het om kostbare tijd voor onze dochter te verdoen aan bureaucratie! En nog: fijn dat je een oppas hebt. Hier hebben we er niet een. En ik zou het ook niet willen. Waar ik ben is Tess ook. Ook al wordt ik soms kriegel van haar gedrag het is mijn meissie. Ik ben er nog lang niet aan toe om haar ergens achter te laten. KLeintje, het is zeker waar dat we door dit soort kinderen gaan nadenken en niet alles maar 'for granted' nemen. En ook echt nadenken op een simpele manier omdat een zo'n kind niet genoegen neemt met een omzeilend antwoord. Ik denk ook wel dat de omgeving vroeg of laat veranderd 'helaas' zijn de marges van de samenleving best wel groot en kan en mag tegenwoordig bijna alles en valt een kind niet meer zo snel op. Hopelijk kun jij er ook even uit als de PGB's binnen zijn! Groetjes Visioentje |
| 08/11/2008 @ 11:23 Maaike | Hoi dames, Nou heb gisteren mn been gebroken dus zit nu lekker op de bank met de poot omhoog. Visioentje ik woon in Nederland, Hengelo ov. Of Job iets van een Ass heeft zou me ook niet zoveel verbazen. Het komt erg veel in onze familie voor aan mijn kant. Hij is heel erg gehecht aan structuur, rust en regelmaat. Zoals nu bv stopt mijn man hem in bed en doet het meeste met hem omdat ik niks kan, hij moppert nooit als ie naar bed gaat maar nu dus een minuut 10 huilen. Hij slaapt alleen in zn eigen bed en nergens anders, we proberen het elke keer wel weer als we ergens heen gaan maar houden er ook altijd rekening mee dat we eerder terug moeten maar we hebben wel zoiets van wie niet waagt wie niet wint. Kleintje, het is idd wel zo dat deze kids niet zomaar genoegen nemen met een antwoord of iets wat voor een ander kind gewoon is. Soms vervelend maar idd ook wel bijzonder en je gaat er ook bij nadenken. Liefs Maaike |
| 08/11/2008 @ 15:27 kleintje | Maakie...dan wonen wij redelijk bij elkaar in de buurt.Ik woon in Beilen...Drenthe. Hebben jullie kinderen ook zo'n probleem met de overgangen van school naar weekend en andersom? Dat zijn echte rampdagen.Niet dat ze vervelend doen, maar ze weten dan niet wat ze moeten doen.Heel het ritme van de hele week is weg en lopen mijn kinderen vast. Gelukkig zijn dan de picto's een uitkomst. |
| 08/11/2008 @ 16:53 visioentje | Maaike, ai ai ai je been gebroken, sterkte ermee! Gek genoeg kan Tess wel tegen veranderingen, toen we op vakantie gingen naar Kroatie heeft ze heel lief in de auto gezeten, geslapen en 'gespeeld'. Als ze maar op tijd bij mij mocht drinken was er niets aan de hand. Alleen de eerste nacht in een gasthaus brulde ze alles bijelkaar maar in Kroatie al niet meer. De hele vakantie heeft haar goed gedaan. MAar dat zie je vaak bij autisten he, een andere omgeving, geen structuur geen 'dwangen' en geen dingen die je naar je hand kunt zetten haalt vaak het beste uit de autist! Bij vrienden of familie in een campingbedje slapen ofzo doet ze dan weer niet. Toen ze kleiner was enkel eens op het grote bed van haar opa en oma als ze in slaap gevallen was tijdens het drinken. Kleintje, Beile is weer niet zo ver hiervandaan. Ik woon in Friesland in de buurt van het Fries Drentse wold. En school-weekeind overgangen hebben we hier nog niet. Tess is nog maar 16.5 maand oud. Maar kan me goed voorstellen dat een kind met ASS opeens niet weet wat ie moet doen als er geen school is. Is toch ook een stukje ritme, planning die een ander voor je maakt en die je alleen hoeft te volgen. Volgens mij had ik nog niet gezegt dat we Tess nu borsteltherapie geven. We zien wel verbetering maar helaas nog niet het grote werk. Spraak en motoriek blijven slecht. Wel kan ze beter tegen aanrakingen en vind ze niet alles meer kietelen. En ze lijkt ook beter zelf te kunnen spelen al is het nog niet erg lang. Groetjes Visioentje |
| 08/11/2008 @ 17:16 kleintje | Visioentje: Ik ben ook met de borsteltherapie bezig.Vooral bij Sander werkt het erg goed. Hij was woensdag ontploft en toen de bui weer over was vroeg hij of ik hem wilde borstelen voor het slapen.Tuurlijk heb ik dat gedaan.Je ziet dan aan zijn oogjes dat hij ontspand.Zo fijn om te zien.Soms ook wrijft Sander over mijn rug heen.Daar wordt hij ook kalmer van. Het borstelen is wel intensief.Niet alle kinderen reageren direkt hoor.Laura vindt het ook erg fijn als ik wat harder duw op haar rugje als ik daar over wrijf. Ze heeft nu een grotere fopspeen gekregen...ze is onderhand al 6 maand dus het werd wel eens tijd.Nou dat vindt ze dus niet echt geslaagd idee van haar moeder. Maaike: heel naar dat je je been hebt gebroken...Hoe doe je dat nu dan met je kleintje??? Iedereen een fijn weekend hoor.Geniet van het mooie weer zolang als dat nog kan. [Laatst gewijzigd door kleintje - 08/11/2008 @ 17:17] - |
| 09/11/2008 @ 10:14 Maaike | Hoihoi, Grappig dat jullie in drente en friesland wonen is idd niet zo ver uit elkaar. Met been gaat wel goed, mijn man is het hele weekend natuurlijk thuis en voor de rest van week schoonmoeder, moeder en zusje. Job heeft er wel moeite mee, hij zet het echt op een krijsen als mijn man hem naar bed brengt en gisteren moest ik zelfs meehuppelen want het was echt drama, net zoals het bad, mn man heeft hem in zn bloodje maar bij mij gedropt en heb ik hem aangekleed. Dat gaat je dan wel aan het hart want dat kind heeft echt verdriet en je kunt gewoon geen kant op. Daarnaast nog ff een vraagje, bonken jullie kinderen? Job kan net 2 weken zitten en begint nu te bonken als ie achter zn rug heeft, bv de kinderstoel of op schoot. De overgang van school naar weekend hebben we hier nog niet maar kan me voorstellen dat het moeilijk is voor ze. Bespreek je het schema smorgens of savonds voor de volgende dag? Mss helpt het als je de avond voor het weekend het schema voor de volgende dag al bespreekt? Borsteltherapie heb ik idd ook wel van gehoord. Job houdt wel van harde aanrakingen, zachtjes kietelen of stoeien vind ie echt niks aan. zat nog even te denken aan een ass maar hij is wel heel sociaal? Liefs Maaike |
| 10/11/2008 @ 10:18 kleintje | Maaike: het sociaal zijn zegt helemaal niets over een ASS. Onze Jefrey kan ook heel goed met andere kindjes spelen...zolang het op zijn manier gebeurd.Hij heeft PDD-NOS. Sander is soms juist oversociaal.Leeft zich teveel in in anderen....Ook niet altijd even handig.Ik hoor morgen wat er bij hem uit het psych.onderzoek is gekomen. Bonken hebben de kinderen hier nooit gedaan.Een vriendin van mij heeft wel een zoontje die heel erg bonkt.Hij heeft regelmatig hersenschuddingen gehad en hele kale plekken tot bloedens toe op zijn hoofd. Hij heeft nu een speciaal bed.Die is bekleed met kussens. Het is heel naar om te horen hoe hard hij bonkt. Laura heeft de nieuwe speen geaccepteerd...viel gelukkig toch nog erg mee. |
| 16/11/2008 @ 14:09 miekje  | Kleintje en maaike, Wat julie schrijven over jullie kinderen is voor een deel erg herkenbaar. Wij hebben een zoontje, Jelle van bijna 1,5 jaar oud. Hij loopt motorisch achter op leeftijdsgenootjes. Jelle rolt van buik naar rug en omgekeerd , kan goed zitten, "spelen "gaat ook prima, kietelen is geen probleem evenals het kiekeboe spel, contact zoeken met anderen is geen probleem maar: kruipen en lopen lukt nog niet, praten doet hij ook niet (wel babbelen, maar is dan ook alles mee gezegd) Het spelletje geven en nemen sapt hij helemaal niks van. Sinds bijna een jaar loepen we al bij de kinderfysio ineeerste instantie vanwege zijn voorkeurshouding en nu vanwege zijn motorische achterstand. Wij zijn sinds 6 weken bezig met het borstelen. Ik merk dat jelle nu meer dingen spontaan aanraakt, maar nog wel erg voorzichtig. begin december moeten we weer naar de kinderarts voor controle. Groetjes, Miekje   |
| 16/11/2008 @ 20:41 visioentje | Kleintje, fijn dat Laura de speen toch best snel accepteerde! Maaike, Tess bonkt soms ook. Niet extreem maar als het niet gaat zoals zij wil dat zoekt ze iets op om tegen te bonken en dan het liefst iets dat geluid maakt zoals de deur of een kast ofzo. Miekje, zo te horen zou Jelle best eens iets senso motorisch kunnen hebben. Tess is een goede twee weken ouder dan Jelle en praat ook niet, zij brabbeld zelfs niet eens. Tess kruipt dan weer wel sinds 14 mnd (geloof ik) en begint dan nu met lopen. Dat spelen met anderen op jou manier herken ik hier heel erg. Gisteren bij de intocht van sinterklaas herkende ik Tess bijna niet. Ze viel gewoon uit haar rol zeg maar. Thuis schijnt ze dus alles zo te kunnen manipuleren dat het op haar manier en haar tijd gaat zodat ze kan handelen. Ze was doodsbang van de pieten en van sint. De pieten kwamen voor haar ogenschijnlijk uit het niets bij haar staan om haar pepernoten te geven. Dat vond ze niets, ze had geen controle meer. Ook in de zaal bij het feestje van sinterklaas was ze panisch! Ze hing om mijn nek en kwam er liever niet vandaan. Het was er ook erg druk, heb het gevoel dat ze dat ook niet goed aankon. Er was een meisje in de zaal van ongeveer haar leeftijd, die danste, hing aan de microfoon van sinterklaar, rende naar haar ouders toe met open armen en een dikke glimlach en ging bij zwarte piet op de arm op de foto. En daar zit je dan met je eigen kleine meisje, panisch in je nek. Dat voel je je wel even kl*te. Maar ja daar komen we ook wel weer overheen. Ze blijft wel ons kleine lieve meisje, daar veranderd een diagnose meer of minder niets aan! Groetjes Visioentje |
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]