[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
| 30/09/2008 @ 15:40 Anneke ![]() | ik heb je een mailtje gestuurd nijn! |
| 02/10/2008 @ 12:12 | Hey, Ons dochtertje had 3 weken terug een slaaponderzoek. Het wakker worden van jouw dochter kan inderdaad met nachtmerries/dromen te maken hebben, maar ook met slaapapneus. Bij ons dochter zijn haar keelamandelen heel groot waardoor ze 's nachts soms even niet genoeg lucht krijgt. Sommige kinderen worden op die manier al gillend wakker, sommige hoesten even en slapen meteen door. Het is goed dat je het laat onderzoeken met slaaponderzoek als je dochter zo vaak wakker wordt. Ik ben wel eerlijk om te zeggen dat ik zo'n slaaponderzoek vreselijk vond. Ik was de volgende dag stikkapot, had hele nacht bijna niets geslapen. Mijn dochtertje ook veel wakker geworden. Het probleem was wel dat ze normaal een buikslapertje is en met dat bakje op haar borst/buik lukte dat uiteraard niet zo goed. Maar goed, achteraf heb je de resultaten en is alles snel vergeten. Je kan je dochtertje best goed voorbereiden op het slaaponderzoek. Ik heb dat gedaan door alles in detail te vertellen wat haar te wachten stond. Hoe meer ze geïnformeerd zijn, hoe meer de angst afneemt. Op het moment dat de verpleegsters eraan beginnen zal het ook niet meer zo beangstigend zijn omdat ze het herkend van wat mama verteld heeft. Verder heb ik het ook vooraf nagespeeld met haar met gewone klevertjes en plastiek draadjes (ze had van die gekleurde draadjes liggen om mee te vlechten. Ik kleefde die op haar voorhoofd, naast haar ogen, op haar kin. Ik vertelde haar ook dat de verpleegster ook nog draadjes op haar hoofd zou kleven maar dat ze dit met lijm zou doen omdat het niet lukt met plakkertjes omwille van haar haartjes. Ik vertelde haar goed op voorhand dat de verpleegster als ze zou gaan slapen die draadjes in een machine zou stoppen. En dat de dokter dan kon zien of ze goed ademt 's nachts. Ik heb duidelijk benadrukt dat dit alles geen pijn doet. Ook dat ze geen prikje zou krijgen. Dat we enkel gingen slapen met die draadjes. Ik heb haar eerlijk gezegd dat het misschien beetje vervelend zou zijn om in te slapen, maar dat het wel zou lukken. En ik beloofde haar dat mama de hele tijd bij haar op de kamer zou slapen, dat ik niet zou weggaan. Ook nam ik een klein wasknijpertje en deed die op haar teen. Ik vertelde ook dat de verpleegster twee riempjes rond haar borst zou doen. Dit lijkt allemaal veel maar we hebben op die manier een paar keer ziekenhuisje gespeeld. Zij heeft het ook met haar pop gedaan. De avond dat we binnen gingen had ik ook wat zaken mee om haar kamertje op te fleuren : uiteraard haar knuffel en knuffellapje, maar ook gekleurde dekentjes en kussentjes. Toen de verpleegsters eraan begonnen, wist ze precies wat haar te wachten stond. Nu moet je weten dat ons dochtertje echt wel een angstig kind is. Dus ik weet uit ervaring dat praten vooraf écht helpt. De verpleegsters stonden verbaasd dat ze al zo goed wist wat ze allemaal gingen doen. Ze herkende alles van wat ik verteld had. Ze was rustig. Ik heb na de draadjes pas ons slaapritueeltje gedaan, ons boekje gelezen bij haar in bed. Dit alles neemt niet weg dat het inslapen heel moeilijk ging, dat ze op een bepaald moment omgekeerd in haar bed lag met alle draadjes door elkaar, dat het alarm verschillende keren is afgegaan omdat er elektroden waren losgekomen. De verpleegster moest die terug vastkleven. Ofwel lag ze al wakker ofwel werd ze erdoor wakker. Eén keer moesten ze haar omdraaien van buik naar rug en zo gewekt worden uit je slaap door iemand die zit te friemelen aan draadjes en plakkertjes is natuurlijk allesbehalve leuk. Ons dochtertje is een heel lichte slaper. Misschien dat andere kindjes er wel allemaal door slapen. Vanaf 3u is ze wel in een diepe slaap beland. De verpleegster is nog een paar keer moeten langskomen (dus ikke zelf geen oog toegedaan) maar ze werd gelukkig niet meer wakker. Goede tip : Neem kindershampoo mee om de volgende dag meteen die lijm uit haar haren te wassen. Verwijder die lijm ook meteen op haar gezicht en achter haar oren mét zeep!!!Ik had haar gezicht gewoon goed gewassen met water. Ik was zelf zodanig moe dat ik niet had opgemerkt dat er nog lijmresten zaten. En geloof me, die later eraf krijgen is geen pretje, zeker niet achter de oren. Ik wens je veel succes ! . Je zal blij zijn dat het achter de rug is en eindelijk weet waarom je dochtertje al gillend wakker wordt. |
| 02/10/2008 @ 21:30 | woaw, dat is wel super dat ze daar voor kindjes een aparte folder over hebben in jullie ziekenhuis. Dat zal dan zeker wel een heel kindvriendelijk ziekenhuis zijn. Wel vroeg dat jullie er al moet zijn. Wij moesten er om 16u zijn maar gezien ik dat zelfs heel vroeg vond (3,5u wachten eer ze kon gaan slapen leek me echt wel lang) heb ik naar de afdeling zelf gebeld of het ook later mocht en ze zeiden dat 18u ruimschoots voldoende was. Je kind moet natuurlijk wel wat kunnen wennen aan de ruimte enzo maar zorgt een hele namiddag wachten er niet voor dat de spanning te groot wordt? Misschien kan je ook best nog eens bellen met de afdeling zelf? Succes! |
| 06/10/2008 @ 10:57 | Hallo Nijn, Ja, die zouden verwijderd moeten worden. Voorlopig kunnen we wel nog wat wachten. Uit het slaaponderzoek bleek namelijk dat ze wel apneus maakt, maar geen gevaarlijke. Haar zuurstof in haar bloed blijft vrij ok (ook iets dat ze zien in slaaponderzoek). En aangezien amandelen nog kunnen krimpen gaan we nog effe afwachten omdat het nu 's nachts weer beter gaat en ze ook niet continu verkouden is. Om eerlijk te zijn, zien we er ook enorm tegen op om die amandelen te knippen. Het zou toch echt wel pijn doen, ook bij kleintjes. En die amandelen zitten er ook met een reden. Ik ken genoeg verhalen van mensen die erna direct luchtweginfecties kregen omdat niets meer zat om de microben tegen te houden. Maar zodra ze weer te veel gillend wakker wordt 's nachts en constant verkouden is, vliegen ze er toch uit. |
| 12/11/2008 @ 15:13 Kathleen ![]() | Hoi Nijn, nou ik ben benieuwd! |
| 08/12/2008 @ 11:48 | Hey Nijn, Wat goed dat jullie eindelijk weten wat er aan de hand is hé! 7 keer per uur een apneu is echt wel veel en als de zuurstof te drastisch daalt in haar bloed is dat inderdaad echt niet goed. Ik zou dan ook niet twijfelen om te opereren. Bij ons zijn de nachten nu wel goed. Ons dochtertje schiet niet meer in paniek wakker en ook het snurken is fel verbeterd. Ik veronderstel haar apneus dus ook (die eigenlijk ook al niet zo bedreigend waren als die bij jouw dochter). Alleen is ze wel nog te vaak verkouden naar ons zin met de laatste 3 maanden per maand een angina/amandelontsteking. Dat laatste is nieuw, ze had vroeger nooit keelontstekingen. Dus het ziet ernaar uit als ze maandelijks een angina maakt, we binnenkort ook haar amandelen laten verwijderen. Is het normaal dat ik daar zo vreselijk tegen opzie en het daarom zo lang mogelijk uitstel? Ik ben niet bang tot en met de verdoving (ze is heel flink in zo'n dingen en is al vertrouwd met het ziekenhuis). En de operatie zelf daar heb ik ook vertrouwen in (want dan slaapt ze toch). Ik ben wel als de dood voor haar reactie als ze wakker wordt uit narcose, voor de pijn die ze zal voelen en ook voor het eventueel braken van bloed, voor alles nà de operatie dus. Pff...Ik probeer hier gerust gesteld te worden door verhalen van mama's wiens dochter hetzelfde doormaakte. Maar ik merk dat de verhalen toch wel uiteen lopen. Veel spreken van hysterisch zijn bij wakker worden, sommige van bloed braken, sommigen dat het praktisch geen pijn deed,... Het valt toch afwachten bij je eigen kind hé. Feit is ook dat jij 100% garantie hebt dat het verbetering zal brengen gezien dat de oorzaak is van haar slapeloze nachten. Het vervelende bij ons is dat aangezien het geen dringende must is (zoals wel bij jouw dochter) we nog wat kunnen afwachten en dat maakt het doorhakken van de knoop nu net zo moeilijk. Omdat we hopen, het komt misschien vanzelf nog wel goed. Misschien was dit de laatste angina, misschien wordt haar weerstand vanaf nu beter, etc... En ook omdat we bang zijn dat het weghalen van die amandelen niets gaat verbeteren aan haar verkoudheden/angina's. Ik ken hier 2 mama's wiens kinderen na zo'n operatie konstant brochitis maken omdat alles afzakt naar de luchtwegen. Soit, we zitten dus nog altijd even vast als een maand geleden. Nijntje, hoe ga jij er eigenlijk mee om om rustig te blijven bij zo'n beslissing? |
| 31/12/2008 @ 14:35 kruidenvrouwtje ![]() | Hallo Nijn, Is de operatie meegevallen bij Nina? Ik hoop van wel en dat ze ondertussen al wat kan genieten van de komende feestdag. Alvast prettig eindejaars ! |
| 05/01/2009 @ 22:28 Kathleen ![]() | gelukkig is ze nu wel weer opgeknapt!! |
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]











Slaaponderzoek


Ik was de volgende dag stikkapot, had hele nacht bijna niets geslapen. Mijn dochtertje ook veel wakker geworden. Het probleem was wel dat ze normaal een buikslapertje is en met dat bakje op haar borst/buik lukte dat uiteraard niet zo goed. Maar goed, achteraf heb je de resultaten en is alles snel vergeten.
. Je zal blij zijn dat het achter de rug is en eindelijk weet waarom je dochtertje al gillend wakker wordt.
Dus het ziet ernaar uit als ze maandelijks een angina maakt, we binnenkort ook haar amandelen laten verwijderen.
Pff...
. Ik heb nog iets te leren van die onbezorgdheid/ overgave. Prettige feestdagen voor jou en je gezin