Hallo lieve mensen,

Ik moet ook dit van mij af schrijven, ik ben alleenstaande moeder van een zoontje van 2 jaar. Hij is mijn lichtpuntje vooral in duistere dagen. Ik voel me soms echt depressief omdat ik er alleen voor sta. Alles komt op mijn bordje terecht ik moet alles alleen doen er is geen familie helemaal niks kan niet uit of een x alleen weg. Vandaag is weer zo'n dag dat ik het er moeilijk mee heb. Soms weet ik het niet meer hoe ik mij op deze manier staande moet houden. De feestdagen komen eraan, de stress vreet me op. Ben alles kwijtgeraakt vrienden familie alles, waarom om dat ik gekozen had voor een man die niemand mocht. En allemaal hebben ze mij de rug toegekeerd incl mijn ex. Daar zit je dan gebonden met handen en voeten. Mijn ex heb ik zelfs geholpen uit de gevangenis te blijven door mijn aangiftes van mishandeling te seponeren. Hoe dom ben je dan!!!! En wat doet hij voor mij niks toezien hoe ik er kapot aan ga en geen vinger uitsteken of naar zijn zooon omkijken. Zodat ik even tijd voor mezelf heb. Nee hij doet niks gewoon genieten van het leven.
Herkent dit iemand, graag wil ik erover praten met iemand die dit zelfde heeft meegemaakt. Op dit moment trek ik het even niet en wilde dit even kwijt.

Groetjes Danielle

hoi

ja herken het heel goed al is mijn situatie heel anders. Ik heb er niet zelf voor gekozen om alleen verder te gaan mijn man heeft een ongeval gehad op 4 juli en is overleden dus sta er nu alleen voor met min drie kids. Het huis staat volledig op mijn naam met als gevog dat ik dat nu ook alleen moet afbetalen en dus niet het "geluk" heb dat de verzekering daar in tussenkomt. En ja is zwaar maar we redden het wel vind het alleen soms moeilijk dat je eens niet kan zeggen kijk jij nu eens even naar de kids. Of als ze (de twee oudste zijn tien en zeven) het beestje uithangen dat ik niet eens kan zeggen van 'zeg jij nu eens iets dan luisteren ze mss wel' maar ja we staan ervoor en moeten erdoor. Je bent heus niet de enige die er alleen voor staat hoor maar wens je veel sterkte en goede moed je komt er wel net zoals wij er wel zullen komen.

grtz

Hallo,

Hier ben ik weer, paar daagjes geleden zat er even doorheen.
De spijt verleden heden haalde me in en waarom zo had ik het mij niet voorgesteld.
Nog even terug op wat je zei Madeleine; k heb er niet voor gekozen om er alleen voor te staan, het is ingewikkeld om dit allemaal op te schrijven kan ik er misschien een boek over schrijven. Maar de bodemline is hoe ik er nu voor sta.
Mijn zoontje is op de creche 2 ochtende maar dan moet ik naar reintegratie en mijn dingen doen dan de 5 uurtjes zo om.

Ik vraag mij af of er niks is voor alleenstaande moeders en hun kinderen waar je naar toe kan als je het even heb gehad. betaald door het ziekenfonds, een soort kuurhuis waar je kinderen beziggehouden worden, en mama even kan uitschakelen en even kan bijtanken.

Met mijn familie contact opnemen is geen optie, want ze weten hoe ik ervoor sta dan moet ik weer alles pikken en de verwijten weer slikken, en mijn opvoeding gaat door hun naar de **** helpen en daar pas ik voor. Heb het al moeilijk genoeg.

Misschien moet ik hier doorheen het moet gewoon. Maar ik zit muurvast dat is het juist. Ook een reden waarom ik niet zo happig ben om kennissen te laten oppassen is de volgende. (is miss ook een wakkerschudder voor alle alleenstaande moeders)

Ik heb een kennis die pas is opgepakt voor kinderporno die persoon denk je oooh hij kan geen kwaad, aardige vent betrouwbaar behulpzaam kan goed met kinderen overweg zijn ouders zijn jarenlang bevriend geweest met mijn familie..

En nu is hij opgepakt voor kinderporno en nu ben ik helemaal het vertrouwen kwijt. En echt ik heb radars die vertellen mij als er iets niet klopt of iets niet aan de haak is.

En dan te bedenken dat ik hem bijna had gevraagt om op te passen op mijn zoontje zodat ik eens een x kan gaan stappen. Ik was al zo verzichtig met oppassen de enige die oppaste was mijn moeder. En een buurvrouw voor de rest vertrouwde ik niemand mijn zoontje toe. Terwijl heel veel mensen aanboden om op te passen. Ben altijd bang dat er iets gebeurd als ik er niet ben. Ik had zoiets van Kom Op Daan je moet niet te voorzichtig wat kan er gebeuren als die kleine slaapt. Heb een beetje vertrouwen in de mensen, om mij heen die je willen helpen ze zeiden dat ik te voorzichtig was.

En toen wilde ik een kennis vragen voor op te passen degene van wie ik dacht dat het meest veilig zou zijn. Mijn radars zeiden die persoon het meest geschikt voor een keer op te passen. Ik dacht dat ik mensenkennis had en meestal zit er niet ver naast maar kijk je kunt mensen niet in hun zieke brein kijken.... EEEEEkssss
Nauw ik weet nu zeker dat ik gewaarschuwd ben, het voelt alsof ik door het oog van de naald ben gekropen. Ik ben blij dat het niet gedaan heb en dat hij opgepakt is voor mij mag ie voor altijd in de bak blijven. Maar daarom dit houd in dat ik dus voorlopig de komende jaren niet ga stappen hoe erg ik dit mis en aan toe ben.
Ik ben Mama voor altijd en dit houd in dat mijn leven 2de plaats staan en moet hopen dat het ooit anders gaat worden....
Maar een nieuwe vriend durf ik nu ook al niet meer aan te beginnen. Want stel je voor.... in welke wereld leven we mensen...

Liefs Daan

Dus mama's pas goed op jullie kinderen..... Onthoud je kunt mensen niet in hun hoofd kijken de schrik zit er bij mij goed in

Ben opeens uit mijn dip!!!!

hallo,
heb ook heel erg in de put gezeten,kan enkel zeggen dat ik nu ongelooflijk gelukkig ben,als mijn zoontje 3 was kwam mijn ex mij te vertellen de zondag ,mijn hand vastnemend,dat hij iemand anders had.
dat ik tegen de donderdag een auto moest voorzien want dat hij de vrijdag verhuisde.mijn wereld storte in.We hadden alles nieuw huis waren zelfstandig.gelukkig had ik wel steun van mijn ouders,heb daar terug 6maand gewoond!
langzaam maar veel zelfzekerder ben ik uit die put gekropen,mijn zoon is intussen 12,5,zit in het 1èj college,moderne ben zo fier op hem!heb 2j geleden een schat van een man leren kennen,een soort waarvan ik dacht dat ze uitgestorven waren. we zijn verleden jaar getrouwd!en nu is er een baby voorzien voor 18nov.dwight mijn oudste zal altijd mijn speciaalke blijven,we hebben samen zoveel meegemaakt,ik hou zo ontzettend veel van dat kind!
Ik betaal elke maand nog altijd 150e voor mijn ex ,nochthans betaalt hij geen allimentatie dat krijg ik van davo,hij is na mij 2jlater faiet gegaan ik zit niet in het faissement,maar de 2j ervoor had hij zijn belastingen niet betaalt dus hebben ze mij maar komen opzoeken,da's nu eenmaal belgie!
Hij,heeft niks meer!hij zond geen kaartjes al die jaren noch voor verjaardagen eerst of plechtige communie's.Ik zeg je dit alles,waarom?
KOP OP! meid,het lukt je wel!ik woon terug 5j in mijn eigen huisje,het is geen ruime villa niet meer .
maar een gezellige thuis met erg veel liefde!