Hey
Ik zou niet akkoord zijn geweest als 1 van de grootouders mamie wou zijn.
Voor mij is het oma of bomma.
Niks dat lijkt op mama.
En mijn mama wordt bomma en mijn man zen mama wordt oma.
Sorry maar dat is mijn mening.
Groetjes sabrina

hihi,

Mijn moeder kan het woord oma ook niet verdragen en heeft er omama van gemaakt. thuis zeggen we opa en oma en voor de opa en oma hier babcia i dziadek(is pools opa en oma).

Maar als we in NL zijn moeten we dus omama zeggen. Ze is bijna 60 hoor, dus zo jong is ze niet meer hihi. In de winkels roep ik nog wel eens vaak ooooooomaaaaaaaaa en dan zie je rook uit dr oren komen hihi.

Ze moet het maar leren hoor. Soms zegt ze ook nog wel eens, ik ben ook een beetje haar mammie en dan zeg ik ja daaaaaaag, je bent mijn mammie en haar oma en dar blijft het bij. Het arme kind weet straks helemaal niet meer wie wie en wat wat is.

Groetjes Jik

Mijn ma had altijd gezegd dat ze 'moeke' wou genoemd worden als er ooit kleinkinderen kwamen (dat was lang voor er zelfs maar sprake was van een zwangerschap).
Wij hebben voor het eerste kleinkind gezorgd en direct duidelijk gemaakt dat alle namen die gebruikt worden voor 'mama', geen optie waren. Dus niet moeke, mammie, mutti, whatever. Gelukkig was ze op dat moment gewoon al dolgelukkig dat ze oma mocht worden, dat ze de term oma er met veel plezier bij nam. 'Nona' zoals hier gezegd is, vind ik nog wel leuk eigenlijk, in het Engels wordt wel eens 'nana' gezegd, dus misschien is het daar een vervorming van.

Voor mijn schoonouders is Liam het 2e kleinkind, zij waren al bomma en bompa, dus dat was heel gemakkelijk.

In de creche worden de verzorgsters ook moekes genoemd, daar ben ik nog altijd niet gelukkig mee, maar ja. Het is dan wel 'moeke Nathalie' en zo, dus het is ergens maar een voorvoegsel. Ik zie het dan maar zoals men op school spreekt over juf Annie of zo.

Wat stiefgrootouders betreft, mijn vader is lang geleden overleden, dus Liam heeft zijn 'echte' opa nooit gekend. Na lange tijd alleen te zijn, heeft mijn ma iemand leren kennen met wie ze ondertussen ook gelukkig getrouwd is. Hij heeft door omstandigheden zelf geen kinderen (hoewel hij dat wel wou), dus die is ontzettend fier dat hij nu wel opa mag zijn. Daar maak ik geen probleem van. Misschien zou ik er anders tegenover staan moest mijn vader wel nog leven en mijn ouders gewoon gescheiden en hertrouwd zijn, maar dat is nu niet het geval.

Mijn moeder wou ook mammie, maar heb dit resoluut geweigerd! IK ben haar mama, met alle respect... Nu hebben we samen besloten van moeki te zeggen, en is een mooie oplossing voor beide....
Langs m'n vriend z'n kant is het bomma...