Hoi hoi ,,

Ik ben inmiddels 26 weken en 4 dagen zwanger.Bij 9 weken kwamen we erachter dat ik zwanger was,geheel onverwacht maar wel gewenst door ons allebei.

Bij de 20 weken bleek de kleine een dubbele schisis te hebben ofwel een gespleten gehemlte/lip en kaak.
een schisis krijgen 2 op de 1000 kinderen maar een dubbele minder.
De kleine zal meerdere operaties krijgen tussen de 3 en 14 operaties en heeft meer kans op slecht horen,oorontsteking en slechte spraak er komen zoveel dingen meer bij kijken. Ik ben nu onder behandeling van een speciaal schisis team en ik moet zeggen tot nu toe worden we goed begleid en geinformeerd.Mijn vriend (exvriend) Heeft het aflaten weten sinds die dag van de echo hij is zelfs niet meegegaan en liet mij gewoon zitten en achteraf bleek hij gewoon nog op bed te liggenzij zijn zusje (aangezien we nog niet samenwoonde,en hij een half uur rijden hier vandaan woont)
Hij is gewoon op vakantie gegaan en is inmiddels terug en heeft niks meer laten horen.
Vanaf het begin heeft hij gezegt ervoor te willen gaan alleen dat zijn vader(die buitenlands is) iets meer tijd nodig had om er aan te wennen/accepteren,terwijl zijn moeder en zusje wel zover waren.
en in de maand dat hij weg is gegaan op vakantie met vrienden,heeft hij 2 keer gebeld met de laatste keer als afsluiter ik bel als ik terug ben en 1 min later ik ben er nog niet klaar voor,ik bel als ik er klaar voor ben.
Ik zei dat hij niet kan verwachten dat ik hem dan met open armen meteen ontvang,toen zei hij je houdt die kleine niet bijmij weg,,,hij weet dat ik dat niet zal doen of kan ,,,maar dit kan ik ook niet langer pikken.
Alles heb ik alleen gedaan en doe nu nog alles alleen en het is verdomd zwaar en denk echt bij mij zelf ,,,,,hij komt er zo wel verdomt makkelijk vanaf.
Ik heb vanaf het begin gezegt als je er nietklaar voor bent om wat voor reden dan ook zeg het dan,,,dan val ik je niet lastig en praat ik niet 1 woord slecht over jou,,maar ik wil wel weten waar ik aan toe ben. NEE zei hij het is ook mijn kind en ik wil er voor gaan ..
En nu na die afwijkingen laat hij ons stikken!!
Aan de ene kant weet en merk ik dat hij het echt wel wil maar hij lijkt op dit moment te kiezen voor zijn vader en ik denk in de hoop dat die bijdraait.Ik weet niet wat ik nog kan doen om tot hem doortedringen,maar dit kan zo niet langer ik wil weten waar ik aan toe ben.....................En tuurlijk denk ik op de eerste plaats aan de kleine ,,,maar het gaat je niet in je koude kleren zitten. Als ik sommige verhalen lees dat iemand de kleine weg laat halen omdat de vriend dat wil ,,en anders weggaat ,,,,,,nou dan heb je ook geen goede relatie en zou ik zeggen,,,,gaan en het liefst zo snel mogelijk. maar het doet mij gewoon echt pijn dat ik heb niet duidelijk hoor zeggen ik wil nog geen kleine of ik ga er voor maar dat dan ook laat zien....dan wordt het moeilijk want onbewust blijf je rekening houden. terwijl ik het niet meer hoef aangezien ik alles alleen doe en heb gedaan,, van uitzet/babykamer tot de ziekenhuis bezoeken en verloskundige afspraken...Ik kan niet wachten tot de kleine er is dat zal een hoop schelen die liefde die je krijgt maar nu deze 14 weken die ik nog moet,,,,,die zijn zwaar ..zijn er lotgenoten hierin deze situatie die alleenstaand zijn met een kindje op komst met een afwijking??????.....................



Je hoort vaak ach schisis
hoe vaak komt dat nu nog voor
Ik roep dan vaker dan dat je denkt hoor!
Zo heb je er nog nooit van gehoord
en zo zie je hoe het menig leven verstoort
je ziet het gevecht van ouders met artsen
je ziet mensen kijken omdat ze niet zien wat ze verwachten
je hoort het gefluister over jou en je kind
in je gezicht doen ze dan leuk, lief en aardig
en andere zijn grof en onaardig
de ene die vindt dat je niet zo moet zeuren
de andere loopt met zijn sympathie te leuren
je grappen worden vaak niet begrepen
maar iedereen vergeet
dat alleen jij weet
hoe het echt is met jou kind
en ach hoe vaak komt schisis nou voor
lees en kijk maar eens goed
Veel vaker dan dat je denkt hoor!!


Vol zorgen
misschien wel met angst en beven
weer een oproep binnen
We moeten weer gaan
Weer naar het ziekenhuis
weer die onzekerheid
afvragen hoe zal het gaan
wat gaan ze doen waarom, waaraan?
jij voeld mijn spanning
dus bij jou ook stress
MAMA ik wil geen beugel
Ik wil niet happen, hou ze bij me weg
Hierin kan ik jou niet beschermen
mijn lieve kleine vent
ook al willen we niet
verzetten we met hand en tand
Je verhemelte je kaak
moeten nog worden gemaakt
ik weet schat dat doet pijn
dat is wat bij mij diep raakt....

hallo Nancy,

Hoewel ik een gezond kindje heb, lijkt het verhaal van de relatie tussen jou en je partner sterk op dat van mij. Hij heeft me van de dag dat ik besloten had om mijn kindje te houden verweten. Ook zijn familie en vrienden verweten mij. Ik heb daar altijd sterk op gereageerd, en soms heb ik hier nu toch spijt van. Hij had gezworen dat hij ons in de steek zou laten, dat hij niets met het kindje te maken wou hebben. Eens dat ze er was, heeft ze zijn hart helemaal veroverd. Spijtig genoeg was onze relatie totaal verziekt door de hele situatie tijdens de zwangerschap. Mijn meisje is nu 1,5j, ik heb het er nog steeds moeilijk bij, terwijl hij gelukkig is met zijn nieuwe liefde. Ja mannen hebben het nu eenmaal makkelijker, hoe erg ik dat ook vind. Zelf zeg je ook dat hij twijfelt, en dat is denk ik toch een goed teken. De meeste mannen raken betoverd door hun eigen vlees en bloed te zien, wat ze ervoor dan ook zeggen. Het is aan jou om te beslissen wat je kan verdragen, of wat je ervoor over hebt om hem terug te winnen.

Ik wens je heel veel sterkte en een goede afloop
groetjes