Ik begrijp je volledig. Maar als het een troost mag zijn, je kindje is dan 10 weken en dat is echt wel in zijn voordeel hoor. Hij zal de aanwezigheid van zijn mama wel merken, maar zo'n jonge kindjes hebben gelukkig nog niet echt "het besef" dat ze daar worden achtergelaten om het zo te stellen. Als ze wenen dan gaan ze waarschijnlijk even vlug zoet zijn als de verzorgster hem/haar troost of voedt.
Een ander paar mauwen is het als je kindje al 9 maanden of zo is en het besef heeft van oei mama wandelt de deur uit. Die kindjes starten minder makkelijk op in de oppasgroep. Op 10 weken is het ook zo dat kindjes nog echt zoeken naar ritme, en het is dus heel makkelijk om aan te passen aan het ritme van de groep. Je zal zien, dat je het er voor hem /haar alleen maar makkelijker op gemaakt hebt om hem zo vroeg weg te brengen.
En idd als je kindje dan ouder is en het roept vrolijk "mama" als je de deur in wandelt dan wordt je weer helemaal warm vanbinnen.
Die van ons die ging van 13mnd en die heeft het heeeel zwaar gehad om te slapen en te eten en eten gaat nu nog moeilijk daar. Desondanks dat probleempje gaat hij heel graag en roept hij vrolijk "dada mama" als ik hem afzet. En als savonds ik aanbel, dan hoor ik hem vanuit de living roepen: mamaaaaaa!!!! Zalig. Had ik geweten wat ik nu weet dan had ik hem veel eerder weggebracht. Hij heeft er de tijd van zijn leven.
Over 13 weken word onze 2de zoon verwacht en die zal gaan vanaf zijn 4 maanden. Heb er alle vertrouwen in.

mijn kleine prins gaat ook naar een onthaalmoeder gaan als ik uit zwangerschapsverlof ben ... langs de ene kant vind ik dit fantastisch, zo leert hij spelen met andere kindjes, en stimuleren we hem om een sociaal bazeke te worden.
Langs de andere kant heb ik veel bang dat hij de onthaalmoeder als zijn mama gaat zien, want zij kan per slot van rekening toch echt veel tijd met hem doorbrengen ... daarom heb ik besloten om 4/5 te gaan werken, en 1 dagje in de week familieleden aan te spreken om op hem te passen. Zo moet hij maar 3 dagjes gaan :-).