[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
2 x verlies op 5maanden tijd| 17/07/2008 @ 21:06 ikke    | dag allemaal ik ben bijna 32 jaar en heb een tweeling van bijna 6jaar(2 meisjes) en ik heb twee zoontjes in de hemel onze Wout*geboren na iets meer dan 16 weken zwangerschap op 21 februari 2008 en onze bengt*ook geboren na iets meer dan 16 weken op 11 juli 2008 in september 2005 zijn wij getrouwd en waren wij er zeker van dat er geen kinderen meer zouden komen . Na mijn bevalling in 2002 hadden wij dit al besloten en dus had ik een spiraaltje laten plaatsen tot ik in oktober 2005 met hevige buikpijn opgenomen werd in het ziekenhuis en toen bleek dat ik een buite baarmoederlijke zwangerschap had toen is er plots iets gebroken en wilde ik alleen nog maar een baby maar mijn man zag dat niet zitten . Na een jaar heb ik hem dan toch kunnen overtuigen toen heeft het nog iets meer dan 1jaar geduurd eer ik dan eindelijk zwanger bleek te zijn ik was in de zevende hemel maar toen ging het mis en is onze Wout* overleden mijn wereld storte in maar iets meer dan een mand later bleek ik toch opnieuw zwanger maar ook deze zwangerschap liep mis en onze Bengt* bleek ook overleden . DE artsen denken dat er een genetisch afwijking aan de oorzaak moet liggen maar voor de echte oorzaak moeten wij nog wachten tot september . Ik wil heel graag nog een derde kindje maar ik weet niet of dit nog mogelijk is op de natuurlijke wijze ik weet ook niet hoe het nu verder moet mijn wereld is ingestort en ik weet niet hoe ik er terug uit moet geraken nu zijn de kinderen nog thuis en moet ik mij toch sterk houden maar ik vrees voor het zwarte gat als de kinderen een maal weer naar school gaan. ik weet dat ik niet mag klagen en dat ik blij moet zijn met mijn twee dochters en dat er onder u mama's zijn die ook al kinderen verloren hebben en al jaren op een kindje hopen maar eens zal ieder van ons van een baby in zijn armen mogen sluiten. Ik wil niemand kwetsen met mijn verhaal en ik probeer mij op te trekken aan het gezegde "hoop doet leven" in mijn hoofd weet ik dat dit het einde betekend van mijn kinderwens maar in mijn hart hoop ik toch op een wonder. lieve verdrietige groetjes van een niet te trooste mama       |
| 17/07/2008 @ 21:18 dieke  | Hey meid Doe jezelf maar niet tekort door te schrijven 'ik weet dat ik niet mag klagen, ik heb 2 dochters'... Natuurlijk ben je blij met je twee supermeiden, maar hun aanwezigheid zorgt er toch niet voor dat je geen verdriet mag voelen om hun 2 broertjes? Kom hier en neem van mij een dikke  aan.Liefs!    |
| 17/07/2008 @ 22:43 Hilde  | Hey Ikke Ik ken een mama die al meerdere kindjes heeft verloren door een afwijking. Zij zijn uiteindelijk toch nog de ouders geworden van een pracht van een dochter via een speciale weg, een soort van selectie van het embryotje met het minste kans op diezelfde afwijking. Dus het kàn... Ik hoop voor jullie dat het snel september is en dat de uitslag van de onderzoeken toch nog positief uitdraait, en dat er snel een 5e kindje op komst is bij jullie. Dat die 2 bengels daar niet alleen het kot onveilig kunnen maken  .Veel moed!    |
| 19/07/2008 @ 11:59 a  | Ikke wat ben ik geschrokken van je verhaal .We hebben samen nog geschreven bij "soms gaat het mis" . Woorden schieten me te kort en ik kan jullie alleen maar heel veel sterkte wensen . En lieve ikke je klaagt niet , je heb verdriet om jullie zoontjes . Ik hoop dat je hier een beetje troost kan vinden . Heel veel sterkte    |
| 19/07/2008 @ 13:26 giggles | Hey ikke, Heel veel sterkte!!! Wij zijn Roos* verloren na 32 weken zwangerschap op 4-7-2008. Ze zag er gehandicapt uit, ze zijn nu aant onderzoeken wat het geweest is en of we terug kans maken bij een volgende kindje. Wij wilde altijd twee kindjes kort na elkaar, ons Lies is nu 18 maanden. En dus was mijn eerste reactie om snel terug te beginnen. Ik ga zeker niet met de pil starten, (hij kan op zijn kop gaan staan, dan doet hij maar een paar keer een rubbertje aan). Maar nu lijkt het mij ook het beste om even te wachten tot na de consultatie bij de mensen van Gynaetica. Ook lijkt het mij handig te wachten tot ik een maal mijn regels heb gehad. Met ons Lies en Roos* was ik telekens zwanger voor ik mijn regles had gehad, en dan is het moeilijk om te weten hoe lang je nu echt zwager bent. Nu denk ik er even nuchter bij na maar als ik terugkijk hoe het was voor ik zwanger was van Roos*, ik leek wel geobsedeerd!!! En ik vrees eens we groen licht hebben gekregen, (of misschien morgen al wel terug) dat die obsessie helemaal terug komt. Ik ervaar dat zeker niet als het vervangen van hetgene dat we verloren zijn, want Roos* zal altijd een plaats innemen in ons gezin. groeten, ik duim mee voor je! Els, Mama van Lies en Roos*    |
| 20/07/2008 @ 12:24 Jessy | Lieve Ikke, Wat vreselijk dat een mens zoveel verdriet heeft. Het leven kan soms heel erg oneerlijk zijn zoals voor jou, 2 kindjes verliezen, hoeveel kan een mens verdragen. Neem tijd om verdrietig te zijn en lig niet wakker van wat anderen van jou misschien verwachten. Niemand kan zeggen of beslissen wat jij wel of niet mag voelen. En wat "klagen" betreft, meid jij klaagt niet...jij hebt immens veel verdriet, wat ook heel erg normaal is...zoals ik al zei wat moet een mens soms toch allemaal meemaken Je kan hier bij ons altijd terecht om gewoon de dingen van je af te schrijven...en ik hoop dat je daar ergens ook troost in kan vinden, dat het je helpt om je verdriet te dragen, om moed te houden...maar neem de tijd om verdrietig te zijn... Ook al zijn de kindjes niet lichamelijk aanwezig, ze leven voort in je hart. Ze zijn net als je 2ling dochters, jouw kindjes, de broertjes van je meiden. Dat zal altijd zo blijven. Ik hoop voor je dat de resultaten van het onderzoek positief zullen zijn en dat er jullie toch nog een gezond kindje kunnen krijgen, maar zoals hiervoor al gezegd, zelf met een slecht resultaat mag je dan de moed niet laten zakken...wat uiteraard makkelijk gezegd is natuurlijk, dat besef ik wel. Maar toch... Heel veel sterkte, wij denken aan jullie. Lieve knuffel xxxx |
| 20/07/2008 @ 12:47 Alida53 | Ik begrijp je reactie volkomen. Heb zelf ook een kerngezond zoontje van 4 en we zijn 4,5 maand geleden onze dochter verloren na 38 weken zwangerschap. Zij had een huidaandoening en dit is ook genetisch bepaald. We zijn momenteel ook aan het wachten op de uitslag van de geneticus. Hetgeen het wachten zo moeilijk maakt is het feit dat er toch al een kerngezond zoontje rondloopt (wat ben ik daar toch super blij om). Het is zo moeilijk te vatten dat je de ene keer gewoon geluk hebt en de volgende keer 'pech' kan hebben. Hoewel je dolgelukkig bent met de eerste bengel(s), blijft de kinderwens en blijf je gewoon die drang hebben naar een brusje voor je andere kind(eren). Ik ben er van overtuigd dat dit heel normaal is en je moet je daar zeker en vast niet schuldig over voelen. Dikke knuffels en veel sterkte    |
| 20/07/2008 @ 18:20 ikke | bedank allemaal voor de lieve troostende woorden morgen is onze Wout* 5 maanden overleden en eind van de maand zou hij eboren moeten worden als ik alleen ben of als de kinderen slapen zijn dan doe ik niets als wenen en die onzekerheid daar word ik echt gek van ik ga bijna slapen met mijn gsm ze moesten maar eens bellen terwijl ik weet dat het september zal zijn eer ik de definitieve uitslag zal hebben. mijn echtgenoot had gezegd dat het nu wel goed was en dat hij geen kinderen meer wilde maar ondertussen is hij toch bijgedraaid en wil hij het toch nog een keer proberen maar wij moeten wel wachten op de uitslag maar voor elk probleem is er hopelijk een oplossing wij houden elkaar wel op de hoogte hè lieve groetjes en sterkte aan iedereen en dat wij allemaal snel terug groen licht krijgen en opnieuw baby geluk mogen kennen |
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]