Patje 81, jouw reactie is totaal ongepast, weet jij wel goed wat ADHD is? Ik stel voor dat je eerst wat meer opzoekingswerk verricht voor je hier je mondje komt roeren, want je hebt totaal geen besef van wat je hier allemaal neer komt pennen.

Mijn zoontje nu 6.5 is op zijn 4 jaar getest door het COS te Gent, dat ligt op de tereinen van het UZ Gent maar is volledig onafhankelijk. Wij zijn naar daar gegaan toen Jens drie jaar was, en dit op aanraden van verschillende mensen. Onze Jens kon geen 5 min stilzitten, is rap over zijn toeren, zijn mond staat geen seconde stil enz... Ik moest er eerst op gesprek en heb toen 9 maand op de wachtlijst gestaan (vaak is het langer maar ik kende iemand die daar werkte). Uiteindelijk is mijn zoontje onderzocht door een kinésist, een logopedist, een erghotherapeut, een kindspsycholoog en een kinderpsychiater. Dit alles heeft me maar 50€gekost. 2 Maanden duurde alle onderzoeken en daarna had ik vrij snel de diagnose, mijn zoontje heeft ADHD, kenmerken van ODD en van het autismespectrum, daarenboven heet hij nog eens een hele grote achterstand tov leeftijdsgenootjes. Er werd ons aangeraden om hem bijzonder onderwijs te laten volgen type 3. Dit was een zeer zware klap voor ons, ik wist wel dat er iets wat, maar dat allemaal, dat hadden we niet verwacht, ik had ook helemaal niet verwacht dat hij niet normaal begaafd was, de stap naar het bijzonder onderwijs was dan ook heel moeilijk voor ons, niet dat ik verwachtte dat mijn zoon dokter of advocaat zou worden, maar toch...Ondertss volgt Jens 2 jaar bijzonder onderwijs, hij is er ondertss opengebloeid en doet het goed, hij gaat vooruit, is al veel van zijn achterstand kwijt toch hij heeft het nog altijd moeilijk en dat zal altijd wel zo blijven. Van al de kindjes in zijn en leefgroep is hij toch de rustigste dus dat stelt me ook alweer wat gerust, agressief is hij nog zelden en we weten nu hoe er gepast op te reageren. Onze zoon krijgt sinds januari 2007 ook rilatine, eerst dik tegen mijn goesting, maar het werpt vruchten af dus dat is wat telt voor mij, als mijn kind maar gelukkig is, dank zij dat pilletje is het rustig in zijn hoofd en kan hij beter naar de juf luisteren, hij vraagt er meestal ook zelf naar, toch geef ik het hem hier thuis niet, ik merk niet zoveel verschil als op school dus vind ik het hier niet nodig. Als we weg moeten in de drukte zal hij er zelf wel om vragen en dan maak ik eens een uitzondering.

Dan zou ik juist nog willen zeggen dat ADHD wel een handicap is want mijn zoon heeft zelfs een serieuse verhoging gehad van zijn kindergeld, wel komt dit waarschijnlijk ook door het bijzonder onderwijs, wat best wel duur is (1250€ per jaar). Wij krijgen nu voor 3 kinderen 710€ kindergeld ipv 441€. Voor het geld doen we het niet want ik had liever een kindje gehad met alle kansen kwa onderwijs, maar jammergenoeg heeft 't niet zo mogen zijn. Maar soit, onze Jens is gelukkig op zijn school dus dan zijn wij dat ook.

Ik zie dat je topic al van even geleden dateert maar mocht je vragen hebben stel ze gerust, ik kan je eventueel alle gegevens geven om een afspraak te maken bij het COS.

Marijke

De discussie of ADHD al dan niet een handicap is, vind ik eigenlijk nogal straf... Ik werk als therapeut in een revalidatiecentrum voor kinderen met leer- en ontwikkelingsstoornissen.

Eén ding is zeker ADHD vormt een serieuze beperking op je functioneren. Bij de meeste kinderen is de hyperactiviteit en de concentratiestoornissen behoorlijk onder controle te krijgen dmv medicatie, maar er zijn kinderen die ondanks dit het toch nog heel moeilijk hebben. Veel kinderen die bij mij komen, beseffen ook dat ze anders zijn en vinden hun eigen overbeweeglijkheid enorm lastig. Je zal maar steeds op je kop krijgen terwijl je er eigenlijk niet kan aan doen. Er gaat namelijk heel wat fout in de chemische werking in de hersenen. Het is dus wel degelijk een stoornis. Of je deze stoornis ook als een handicap ervaart, wordt volgens mij bepaald door de last die je er van hebt in je dagelijkse leven... Maar banaliseer ADHD aub niet!!! Geloof me het leven is dan zwaarder dan je zou denken...

Ja, klinkt leuk, maar ik heb 3 drukke kinderen die allemaal zo adhd gediagnotiseerd zouden krijgen volgens mij, alleen jammer dat er voor de ouders niets is om ze rust te geven.

Ik denk niet dat je overbezorgd bent, maar dat je het waarschijnlijk gewoon bij het rechte eind hebt..
Ga er een mee langs de doktr, wellicht dat ze je daar meer kunnen vertellen en misschien een vervolgonderzoek laten doen.
in ieder geval succes en sterkte ermee, dat heb je wel nodig denk ik.

Ik zie nu maar dat mij hier enkele vraagjes zijn gesteld.

aangezien Jens ons eerste kindje was hebben wij in eerste instantie niks aan hem gemerkt, het valde ons pas op toen ons tweede werd geboren, wat was dit een rustig en sereen kindje in tegenstelling tot Jens. Jens huilde veel als hij geboren was, was niet tevreden in zijn babysit, was niet tevreden in zijn park, alles was hem snel beu enz..

Jens is nooit een knuffelaar geweest, als hij wil knuffelen zal hij dat zelf aangeven, nooit moet ik hem uit mezelf gaan knuffelen want dat wil hij totaal niet, als baby kon hij zich echt wegduwen, hij had dit totaal niet graag.

Onze Jens is ondertss gestart in het brugklasje, hij volgt nu een typeoverschrijdend jaartje, ze wilden hem eerst in type 1 steken omdat ze uit 'testen' vonden dat hij minderbegaafd was, ik was hier echter niet mee akkoord, Jens en testen gaat niet goed samen, als hij geen zin heeft heeft hij geen zin en dan geeft zo'n test een enorm vertekend beeld, gelukkig dat ik mijn been heb stijfgehouden want hij is een voorbeeld voor de klas zegt de juf, hij neemt alle leerstof zonder problemen op. Zo krijg je als mam