hey meiden,
Daan. Mark keek ontzettend scheel, dit was omdat zijn spiertjes een beetje te kort waren (aan de ene kant en aan de andere kant te lang) Mark heeft eerst allerlei onderzoeken gehad om te kijken of het door sterkteverschil kwam of door iets anders, maar dat was niet zo dus was opereren de enge optie.
nou hier mijn verhaal dan maar.
Het was een dagopname. We moesten 9 uur in het ziekenhuis zijn, Mark zijn operatie stond voor 10 uur gepland. Rond die tijd werden we naar de OK gereden. Ik ging met Mark mee naar binnen. Het maakte allemaal een beetje teveel indruk op hem en hij begon lichtelijk in paniek te raken, toen heb ik hem opgetild en in mijn armen genomen. Toen werd hij rustiger (op dat grote bed is ook best eng he) Hij zat bij me op schoot, kreeg het kapje op en samen hebben we geteld, bij 21 gaf hij pas de strijd op dus dat heeft best lang geduurd, ik heb hem op de tafel gelegd, en een dikke kus gegeven, heb koesje meegenomen en ben gaan wachten in de ouderkamer op de kinderafdeling waar mark weer zou komen te liggen.
Om 10 voor 11 kwam de zuster me halen dat Mark klaar was. Ik stond net op tijd naast zijn bed, toen werd hij wakker. Hij was heel boos, wat logisch is want het deed hem natuurlijk best zeer he. Na heel veel sussen en geruststellen werd hij na 10 minuten rustiger, toen mocht hij naar de zaal, ik heb hem daar tillend naartoe gebracht (was een best eind hoor, en dan hakt 18 kilo er goed in) Daar op een stoel gaan zitten, en daar viel hij rond half 12 weer in slaap. Heb hem in zijn bed gelegd en zo heeft hij nog tot kwart voor 1 (12.45) geslapen. Toen werd hij wat jengelig wakker, heb hem toen een lekkere fles gegeven, daar knapte hij goed van op. toen zei hij dat zijn handje zeer deed, dus zuster geroepen en gevraagd of het naaldje voor infuus uit zijn handje mocht, dat mocht omdat hij alweer gedronken had. Kwart over 1 zat meneer alweer te spelen en kleuren en mochten we naar huis. Eenmaal thuis was hij heerlijk aan het spelen, rond half 8 is hij naar bed gegdaan en vanochtend rond 7 uur was hij weer wakker. Hij heeft eigenlijk niet echt last, ja bij bepaalde bewegingen voelt hij het wel natuurlijk maar echt zeer doet het hem niet.
Ik heb foto's op hyves gezet, daar kun je zien hoe hij er nu uit ziet, hij heeft alleen bloedoogjes, verder niets, geen blauwe ogen of wat dan ook (maar goed ook want die mooie bruine kijkers zijn uniek)
Nou dat was het wel zo'n beetje, ik had me op het ergste voorbereid en had alles verwacht, maar niet dat hij er zo uit zoukomen, alsof er niets gebeurd is.
Hij kijkt al een stuk rechter en beter, maar dat kunnen ze pas over een half jaar goed beoordelen, maar het valt ons wel goed op hoor.
Tsja dat ik hier wat minder kom, komt ook omdat ik het vreselijk druk heb met de zaak, met de jongens, en mezelf. IK neem wat meer tijd voor mezelf. Neem wat afstand van zwanger worden want ik raak naar mijn gevoel toch niet meer zwanger, en wil er eigenlijk ook niet meer zoveel mee bezig zijn. Verder gaat het heel goed met me hoor, druk druk druk maar dat is niet erg. Oh ja we hebben een stuk grond erbij gekocht dus ook met die verbouwing hebben we het heel druk. Zoals het nu staat word het huis in het voorjaar verbouwd, uitbouw en boven word verbouwd, zo blijf je bezig he. hahahhahaha.'
Hoe is het verder met iedereen dan?????
XXX San