Wij zijn hier nogal voorstanders van homeopathie. Nu hoorde ik dat er bepaalde homeopathische middelen zijn die je al in je zwangerschap kan nemen ofwel tijdens de arbeid om de bevalling beter te laten verlopen en om de pijn beter te doorstaan.
Wie heeft hier ervaring mee?
Welke middelen gebruikte je? Wie had je dat advies gegeven?
Ook informatie rond etherische olieën is welkom!

dank jullie wel!
Davina

Ik heb tijdens mijn bevallingen de druppeltjes Rescue Remedy (Bachbloesems) gebruikt om kalmte te bewaren. Goed spul :) Was een tip van mijn vroedvrouw.

Goh Davina

Ik weet wat je bedoelt. Ik heb het 2 keer zonder epidurale gedaan en Rescue ten spijt, heb ik enorm pijn gehad. Bij beiden was de arbeid ook lang, dus moeha... als ze daar nu eens een natuurlijk middeltje voor zouden hebben!!!

Hoi Jedi

Ik weet dat je het waarschijnlijk niet zo bedoelt, maar ik wil toch even ingaan op wat je zegt over de pijn: 'je neemt die er gewoon bij'. Over pijngrenzen valt natuurlijk te discussieren, maar geloof me maar als ik zeg dat die van mij vrij hoog ligt. Heb mijn deel van auto-ongelukken en operaties al gehad om dat over mezelf te weten.

Ik ben er na mijn 2 bevallingen dan ook van overtuigd dat niet alleen de pijngrens een factor is die meespeelt, maar ook de aard van de bevalling. De ene bevalling is zeker de andere niet, en de ene brengt geheid meer pijn mee dan de andere.

Mijn eerste bevalling was, sorry dat ik het hier zo zeg, op dat vlak een hel. Op 7 cm ontsluiting bleef het hele zaakje gewoon steken, terwijl de rugweeenstorm wel bleef aanhouden. Achteraf bleek dat die onstluiting verder voor geen millimeter vorderde (het heeft van 7 tot 10 4 uur geduurd) omdat mijn zoontje een sterrenkijkertje was. Ik was ook 'pas' in het ziekenhuis toen ik al een dikke 5 cm had, en toch heeft het dus sinds die 5 nog ongeveer 10 u geduurd eer mijn kleintje geboren werd. Dan 'neem je die pijn er niet zomaar gewoon nog even bij hoor'.

Mijn tweede bevalling duurde minder lang, maar ik had weer heftige rugweeen, weeral omdat mijn kindje een beetje 'fout' lag (had lang in stuit gelegen en was nog niet volledig gedraaid). Een dikke 3 u na aankomst (op bijna 7 cm) in het ZH, was hij er gelukkig al wel. In zijn geval was de pijn ook superheftig, maar bij hem zou ik eventueel achteraf nog kunnen zeggen: je neemt het erbij.

Natuurlijk ben ik blij dat ik die oerkracht nu zelfs al 2 keer heb mogen ervaren. Was het pijn die ik er 'zomaar bij nam'? Nee. Ik herinner me nog goed het moment waarop men bij 8 cm bij de 2de bevalling zei dat het zaakje precies bleef stilliggen. Ik heb gesmeekt om een epidurale omdat ik geen tweede keer het scenario van mijn eerste bevalling wou. (Heb die epidurale natuurlijk niet meer gekregen)

Hiermee wil ik niemand onnodig bang maken, natuurlijk. Maar gewoon, ik vind het ook niet juist om de pijn bij een bevalling te verbloemen. Dat komt bij mij een beetje te belerend over naar vrouwen die wel kiezen voor een epidurale verdoving. Nogmaals, je zal het echt wel niet zo bedoeld hebben hoor, jedi. Maar persoonlijk zit mij deze uitspraak van een vroedvrouw tijdens mijn laatste bevalling nog altijd hoog: ze hadden dit maal nieuwe bedden waarbij de voetsteunen bij persdrang nog moesten gemonteerd worden. Ze plaatsten die krengen zo ver uit elkaar dat ik het gevoel kreeg dat mijn rug in 2 ging breken (heb zo al een zwakke rug). Zegt daar een vroedvrouw: Tja madammeke, zonder je benen open te doen zal je niet kunnen bevallen hoor! Ik dacht dat ik zou ontploffen! Dat tijdens mijn tweede bevalling zonder epidurale, geen enkele ruimte om eens goed te vloeken van de pijn, neenee, ik moest stil zijn en doen wat zij me zegden. Verfoeilijk!

Hey Jedi

Bedankt voor je berichtje. Mij nu zo gaan bestoefen is echter niet nodig, daarvan ga ik helemaal .

Maar als jij dat doet bij mij, mag ik dat ook bij jou doen he. Jij hebt gewoon helemaal nog veel meer moed dan ik. Ik had bij allebei mijn kindjes zo graag een thuisbevalling gedaan!!! Waarom dan niet? Omdat ik te bang ben dat er iets mis zal gaan en ik niet tijdig in het ziekenhuis zal zijn. Misschien is dat ook wel omdat ik Belgische ben (jij niet, veronderstel ik?) en het hier al erg stoer klinkt wanneer ik zeg dat ik poliklinisch bevallen ben (alleen naar ZH voor de bevalling en dan naar huis).

Na mijn eerste bevalling had ik wel al afgesproken met mijn vroedvrouw dat ze de arbeid hier thuis kwam begeleiden zodat ik echt pas op het laatste nippertje naar het ZH zou hoeven. Daarom ook dat ik dat een fijnere ervaring vond dan de eerste keer. Maar dan krijg je dus nog zo een belachelijke opmerking van zo'n stagiaire-vroedvrouwke dat zelf nog te jong is om te weten wat bevallen is

Soit, van mij voor jou dus ook petje af, dat je het toch aandurft thuis te bevallen. Hier, in mijn omgeving, is het medisch personeel dat mij begeleidde erg positief over mijn wil poliklinisch te bevallen (ook al niet makkelijk te vinden, medisch personeel die dat okee vinden, want hier is het de gewoonte om 5 dagen in het ZH te blijven bij een bevalling, godbetert) maar thuisbevallen, na nee, dat zien ze niet zitten.

Maar ik ben nu wel erg offtopic aan het gaan (net als mijn vorige berichtje) dus...

Groetjes!