Graag vertel ik jullie mijn verhaal van men KS.
hopelijk heb je er wat aan als je ook een KS staat te wachten. Ik woon in België want ik weet dat het in NL er iets anders aan toe gaat ... Nu ben ik al wat bekomen maar het was heel ingrijpend toch wel, Vooral omdat ik me had ingesteld op vandaag 4 april wanneer de KS zou uitgevoerd worden maar onze kleine spruit besliste er anders over.

Dante lag in stuit al vanaf 28 weken. Ik hoopte dat hij nog zou draaien maar bij de laatste echo op 36 wk bleek dat zen poep in men bekken vast zat dus KS gepland op 4 april op 38 wk 3 dagen. Ideaal om me voor te bereiden dus !

Donderdag 22 maart 2007 : 3.00 u : men water brak, hoewel ik het nog niet goed door had want ik had nog eens een moment gehad dat ik dacht dat het zo ver was maar toen was het urine. Toch maar opgestaan en ja hoor weer een gulp water dat ik niet kon controleren.
Men man wakker gemaakt en om 3.30 u waren we in de kraamkliniek. Zonder iets want we dachten binnen een uurke zijn we terug thuis het zal wel loos alarm zijn. Maar het water bleef komen. In kleine beetjes maar toch 3 u na elkaar. Ik werd getoucheerd en had 2 cm opening en een verstreken baarmoederhals.
Ik dacht : Nu al ? Dat is bijna 4 weken té vroeg !
Ik zei hij ligt wel in stuit en dus werd men gynae uit zijn bed gebeld. Later kregen we de melding dat de KS wordt uitgevoerd binnen 2 u. Waaaaaaaaat ? Zo snel al daar ben ik niet klaar voor ! Onze baby zou geboren worden op 22 maart en is uitgerekend voor 13 april !
Nog 2 u te gaan. De papa wou wat slapen en ik kon het maar niet geloven hoewel men verstand wel zei ' als je water breekt is het onmiddellijk KS, maar ja dat had ik dus nooit gedacht ! 'moest ik in arbeid gaan voor 6 u zal men gynae vroeger komen maar ik had 4 weeën op 3 u tijd dus dat viel goed mee !

Dan was het zover. Toch besefte ik het allemaal niet goed.
Ik liet alles maar begaan maar binnen 30 min zijn we mama en papa en dat is toch even wennen.
Wat een druk gedoe in de operatiezaal ... 6 personen stonden rond me met de melding : we gaan eraan beginnen mevrouw ! Ik dacht jaja das goed maar waarom zoveel commotie zo vroeg op de ochtend ? Ik geloofde het nog steeds niet.

Ik kreeg een epidurale wat op zich niet echt pijn deed. Enkel wat getrek en geduw in men rug. Dan werden men benen warm en zwaar en ik werd een beetje high. Maar dat leuke gevoel sloeg onmiddellijk om in misselijkheid en braakneigingen. Men hartslag daalde en men bloedruk daalde naar 9 ! Ik zei nog ik zie zwart voor men ogen en voelde me echt heel slecht. Het bleek een nevenwerking te zijn van de verdoving. Ik kreeg wat zuurstof en iets ingespoten en voelde me terug kiplekker. Daar was de papa. Hij kwam naast me zitten in zijn chirurgen-groene pak.
Men gynae begon te snijden en schroeien. Dat duurde nog lang toch wel een 15 min voor hij aan onze baby kwam.
Wij konden de operatie volgen in de weerspiegeling van de lampen. Daar zagen we zijn stuitje. Maar Dante zat wat moeilijk en de verloskundige moest op men buik duwen.
Om 6.43 u werd Dante Verspeet geboren. Dik 3 weken té vroeg, geschat op 2.188 kg en met een uiteindelijk gewicht van 2.810 kg en 45 cm groot ( of zal ik zeggen ‘klein’ )
Hoofomtrek 34 cm.
Hij huilde onmiddellijk en wel 10 min lang en ik was er gerust in. We kregen hem even te zien. Zo een lief hummeltje met allemaal huidsmeer. Dan deed de kinderarts de controles in de open coeveuse. Een Apgarscore van 9 op 10 ! Dan mocht hij terug bij de mama en papa. Wat langer nu en wij hem maar knuffelen. Intussen doen de artsen hun werk verder. Baarmoeder leegzuigen, alles schoon maken en dan laag per laag dichtnaaien. 7 lagen worden gehecht binnenin. Baarmoeder-buikvlies-spieren-huid ...

Papa en Dante gaan naar boven. Even opwarmen in de coeveuse en intussen wordt mama verder geopereerd. Wat duurt dat nog lang. Na een klein uurtje was alles achter de rug en werd ik naar de recovery gereden. Daar lag ik dan moederziel alleen. Maar papa was snel bij me. Dante lag nog wat op te warmen in de couveuse en ik was zo benieuwd hem te zien want zijn huidsmeer is al deels verdwenen. Ik kreeg beweging in mijn benen en werd naar de couveuse gereden en daar was hij dan mijn kleine schat !
Wat is ie mooooooi ! Het mooiste kindje van de hele kliniek !

Ik werd naar mijn kamer gereden en ondertussen was het 10 uur. Wat is de tijd snel gegaan !
Dante mocht uit de couveuse en we konden ons kleintje heerlijk bewonderen. De zon scheen in de kamer en alles was perfect. Daar lag ik dan met een katheder in men rug met een pijnpomp aan verbonden, een extra baxter voor de pijn, een infuus met suikeroplossing en een blaassonde, gekluisterd voor de komende 48 u aan men bed. Zaterdagochtend mocht alles afgekoppeld worden.
48 u niets eten en drinken. vooral dat niet drinken was een hel. Ik kreeg zo een spray maar dat hielp echt weinig. Wat had ik een dorst ! Het eerste slokje water kreeg ik na 30 u. Omdat ik nog een epidurale heb werken de maag en darmen nog niet en zou elke soort voedsel en drank braakneigingen kunnen veroorzaken en daardoor kan de naad openscheuren met alle gevolgen vandien. Maar de verlossing was er op zaterdagochtend ! wat een gevoel van alles verlost te zijn.
Maar dan ... op de rand van men bed gaan zitten en douchen wat een hel ! Maar het is doorzetten want je doet het allemaal voor je klein hummeltje hé.
Ik zou hem zo graag eens zelf een bad en flesje geven want dat is allemaal wat moeilijk geweest de voorbije 48 u.
Dag per dag voel ik beterschap. Een keizersnee is pijnlijk en dat vooral de eerste 10 dagen.
Hoesten en lachen is verschrikkelijk ! Het is doorzetten want stappen en staan is niet evident.
Vanaf dag 11 gaat de genezing traag maar is de pijn verdraagzaam.
Elke dag een beetje beter, elke dag een beetje meer genieten van ons klein ventje DANTE.

Mijn gynae wou geen stuitbevalling doen té veel risico's en ons kindje was té klein vond hij. Alsook uitwendig draaien was geen optie. het valt allemaal nog mee en de eerste dagen zijn sel voorbij uiteindelijk. Succes !