Rustig hier...

Veertje, ik ben echt blij dat jullie die schommel in de tussentijd goed kunnen gebruiken. Het doet me echt deugd om te lezen dat zowel Esther als jij er beter bij varen.

Stientje, en??

Wendy, Karen...waar zitten jullie toch allemaal?

Het gaat hier beter met me gelukkig. Nadat ze de rotzooi uit mijn kaak hebben gehaald gaat het langzaam omhoog. Een goede stijgende lijn dus. Meer kon ik eerlijk gezegd ook niet echt meer hebben. Zat er echt zwaar doorheen. Maar nu neem ik nog maar 2, hooguit 4 paracetamollen per dag en da's al heel wat minder dan wat ik slikte op mijn hoogtepunt. Het is nog niet helemaal weg, maar ik ben nu al tevreden.

Ik ga mijn thee eens opdrinken. Heb net een lekker potje verse Pickwick Welness thee met sinaasappel kiwi smaak gezet. nu nog een koekje er bij en klaar! Misschien een van die van jou Veertje

xxx

Hey dames,

Ja, seg, rustig hier...

Jen, goed seg dat het beter gaat met je. Gelukkig maar, want het had al veel te lang geduurd. Vanaf nu zal het hopelijk beetje bij beetje beter gaan. Is alle rotzooi nu uit je kaak?
Euhm... ik hou je banner even in de gaten en zie dat je voorbij de groene dagen bent, maar ik kan me voorstellen dat het er met al die ellende en pijn van die abces niet echt van gekomen is, of toch?
Je weet in elk geval maar nooit. Ik moet met schaamrood op de wangen ten opzichte van de mensen die zo superlang moeten 'proberen', toegeven dat het soms echt wel zo is dat er maar 1 goeie keer moet zijn.
In elk geval : ik denk aan je. Op elk vlak...
Tof dat je de koekjes lekker vindt. Die harde galetjes zijn ook de koekjes die ze bij Sarah in de kribbe geven aan de kindjes. Wel de versie van een goedkoper merk, maar ze zien er hetzelfde uit. Persoonlijk vind ik het harde koekjes voor kindjes, maar Sarah is er gek op. Maar nou ja, op welk koekje ook niet?

Stientje, jij hebt het laatste jaar toch ook al flink wat pijn moeten verbijten. Ik moet echt vaak aan je denken als ik Sarah aan de kribbe ga halen met Esther in de draagzak op de buik. Ik laat de buggy aan de deur staan, en wil ik vermijden dat Sarah in al haar enthousiasme de trap af gaat/valt, moet ik haar even oppakken. Tesamen met Esther heb ik dan een momentje ongeveer een goeie 17 kilo extra om dragen. 'Ocharme zeg', zei vandaag een mama. 'Ik zal je wel efkes helpen met Sarah'. Dat was wel lief van haar, maar aan de andere kant achtte ik mezelf heel erg gelukkig dat ik die 17 kilo zonder al te veel problemen kon optillen. Ik heb echt veel bewondering voor je, hoe je die pijn zo draagt (je kan niet anders, dat weet ik wel, maar toch, je zou er heel erg verbitterd door kunnen geraken, wat je toch niet bent) en hoe je omgaat met het feit dat dat veel implicaties heeft op het verzorgen en spelen met kleine MIa.
Dikke knuffel voor je hoor

Semmeke, in de zon...

Karen, Wendy , waar zijn jullie...?

Oh ja, Stientje, dank je voor het complimentje van foto Esther. Ik vind haar zelf - uiteraard - ook een superschattig baby'tje. 's morgens als ventje is opgestaan met Sarah en ik nog met Esthertje in bed lig, kan ik echt zo naar haar kijken en blijven kijken terwijl ze slaapt. Zo'n moment mag echt eeuwen duren voor mij, want goh, het gaat zo snel voorbij. Ik kijk natuurlijk ook erg uit naar hoe ze gaat opgroeien en ben benieuwd of ze nog (meer) op haar zusje zal gelijken en of ze wat aan elkaar zullen hebben en zo, maar aan de andere kant, mag ze ook nog heel lang zo 'kleine baby' blijven, want ik geniet zo van haar.

Gisteren naar Kind en Gezin geweest voor Esthers eerste prikjes. Ze heeft zich enorm kranig gehouden en maar heel evnetjes geweend. Ze was goed bijgekomen, dus geen opmerkingen gekregen, ook niet over Sarah. We hadden haar wel mee, maar ze was in slaap gevallen in de buggy, dus heeft ze dokteres haar laten slapen en heeft ze ook geen vragen gesteld over haar eten en zo. Gelukkig. Zijn we weer een maand vanaf.

Zo, ventje is net thuis, ik laat jullie maar weer eens,

Dikke kus
Veertje
xxx